بررسی چالشهای سیستمی ثبت سفارش و سیاستهای وارداتی
کاهش اشتغال در خراسان رضوی؛ در سایه عدم توازن میان سه ضلع مهارت، صنعت و سیاستگذاری
تقویم رویدادهای تجاری سال 2026 بلغارستان
تقویم رویدادهای تجاری سال 2026 رومانی
بیانیه اتاق ایران درباره لزوم اصلاح ساختار حکمرانی اقتصادی کشور
۴۵ میلیارد دلار صادرات غیرنفتی در ۱۰ ماهه امسال
تبعات قطعی بیبرنامه برق در شهرک صنعتی مشهد
جرأت اقدام؛ مسئله امروز بهرهبرداری از هوش مصنوعی
دکتر مجتبی قاسمی ـ استادیار اقتصاد سیاسی دانشگاه شهید بهشتی // یکی از سیاستهای توسعه صنعتی که در دهههای اخیر از اقبال زیادی در میان سیاستگذاران ایرانی برخوردار بوده است، حمایت از صنایع داخلی به طرق مختلف از جمله وضع تعرفههای بالا بر واردات کالاهای مشابه خارجی و حتی ممنوعیت واردات آن بوده است. از جمله میتوان به ممنوعیت واردات خودرو، لوازم خانگی و پوشاک در دهه اخیر در کشور اشاره کرد. سیاستی که ریشه در افکار جریان حمایتگرایی دارد و با تاکید بر حفظ و افزایش اشتغال داخلی برای خود پایگاه سیاسی و اجتماعی نیز در میان فعالان بخشهای مزبور ایجاد کرده است. سیاستی که البته آثار تخصیصی و توزیعی هولناکی دارد که نوشتار حاضر به دنبال آن است که به بخشی از آنها اشاره کند تا تصویری واقعیتر از این سیاست برای مخاطبان ترسیم شود.