ابلاغ فهرست نهایی کالاهای مشمول ترخیص درصدی و 100 درصدی به گمرکات اجرایی
صدور و تمدید مجوز فعالیت چند مرکز تجاری ایران در بازارهای هدف
روند نزولی اشتغال در معادن طی سال گذشته
ضرورت تشکیل انجمن تولیدکنندگان بدون کارخانه در خراسان رضوی
ضرورت بازآرایی الگوی مصرف در خراسان رضوی
تمدید مهلت اظهارنامههای مالیاتی در انتظار مجوز قانونی/ بلاتکلیفی تبصره100 در نیمه تیر
لغو ممنوعیت صادرات محصولات پتروشیمی به گمرکات کشور ابلاغ شد
پشتیبانی ۸ استان از خراسان رضوی برای میزبانی از زائران در مراسم تشییع رهبر شهید
در ماههای اخیر و همزمان با تحولاتی که کشورمان با آن مواجه بود؛ از چالشهای اقتصادی گرفته تا پیامدهای ناشی از جنگ اخیر، مجموعهای از مسائل و مطالبات بخش خصوصی در حوزههایی همچون تولید، تجارت، تامین کالا، خدمات و زیرساختهای ارتباطی، بیش از گذشته در کانون توجه قرار گرفت. در این میان، اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی نیز کوشید بخشی از این مسائل را از مسیر گفتوگو، هماهنگی میانبخشی، پیگیری تخصصی و طراحی برخی سازوکارهای حمایتی دنبال کند. مرور برنامهها و اقدامات پارلمان بخش خصوصی استان در زمستان ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵، تصویری از مهمترین محورهای پیگیریشده توسط این نهاد تشکلی ارائه میدهد؛ از شکلگیری سازوکارهای مرتبط با ارتقای تابآوری بنگاههای اقتصادی استان در تعامل با دستگاههای اجرایی گرفته تا توجه به ظرفیتهای مرزی، خدمات پشتیبان کسبوکار و همچنین سرمایهگذاری بر توسعه مهارتهای نسل آینده. آنچه در ادامه میآید، مروری است بر بخشی از این اقدامات و تلاشهای صورتگرفته.
سمیرا سبزواری، مدیر مرکز مطالعات و بررسیهای اقتصادی اتاق خراسان رضوی
رضا سپهوند ـ رئیس فراکسیون توسعه و پیشرفت ملی و منطقهای متوازن و پایدار مجلس شورای اسلامی
مجید محمدنژاد- رئیس کمیسیون مالیات اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی مشهد
شهریار زهدی، کارشناس امور کمیسیونها، مجامع و شوراهای اتاق خراسان رضوی
علیمحمد شریعتیمقدم- رئیس کمیسیون کسبوکارهای دانش بنیان، اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی اتاق مشهد
در اقتصاد امروز، اینترنت دیگر صرفاً یک ابزار ارتباطی نیست، بلکه یکی از ارکان بنیادین تولید، تجارت، خدمات، تامین مالی، صادرات و ارتباط با بازارهای جهانی بهشمار میآید؛ ازاینرو، هرگونه اختلال در این زیرساخت حیاتی، تنها کسبوکارهای آنلاین را متأثر نمیسازد، بلکه کل زنجیره ارزش را در معرض آسیب قرار میدهد. سال ۱۴۰۴ را باید یکی از پُرهزینهترین و نگرانکنندهترین مقاطع برای اقتصاد دیجیتال ایران دانست؛ سالی که در سه مقطع، قطعی اینترنت بر پیکره این بخش و نیز دیگر حوزههای اقتصادی تحمیل شد. برآوردها از میزان خسارت ناشی از این اختلال نیز متفاوت است. وزارت ارتباطات، خسران ناشی از قطع روزانه اینترنت در جریان جنگ ۱۲روزه را حدود ۵۰۰ میلیارد تومان اعلام کرده بود. با این حال، برآوردهای بخش خصوصی از میزان خسارت ناشی از این قطعیها، بهمراتب بالاتر از ارقام رسمی است. حتی اگر مبنای محاسبه را همان رقم اعلامشده از سوی وزارت ارتباطات قرار دهیم، حاصل ضرب مجموع روزهای قطعی اینترنت در خسارت روزانه برآوردشده نیز عددی قابل توجه و سنگین برای اقتصاد کشور خواهد بود. با توجه به تداوم این قطعیها در سال ۱۴۰۵ و نهایتا رویکرد متولیان امر در تخصیص اینترنت طبقاتی، به نظر میرسد ناپایداری اینترنت بهتدریج در حال تبدیل شدن به یکی از ریسکهای مزمن و اثرگذار برای زیستبوم دیجیتال ایران است؛ ریسکی که بیش از همه، بنگاههای دانشبنیان و همچنین بخشهای صادراتمحور را در معرض فرسایش، وقفه در فعالیت و افزایش نااطمینانی قرار میدهد. این گزارش میکوشد ابعاد این خسارت و پیامدهای آن را برای بخشهای مختلف اقتصاد ایران را واکاوی کند.
گفتوگو با «علی سرزعیم» درباره اقتصاد جنگزده، الزامات بازسازی و امکان تحولات ساختاری در دوره پساجنگ
علی اکبر لبافی، رئیس دبیرخانه شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی خراسان رضوی
محمدحسین روشنک ـ عضو هیات رئیسه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی
در گفتوگو با علیاصغر سعیدی، ریشههای نابرابری ساختاری در اقتصاد کشور از خلال بازخوانی تجربه تاریخی توسعه صنعتی، بررسی شد:
عبدالله یزدانبخش، رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی
روایت فعالان اقتصادی از بحرانهای درهمتنیدهای که افق تصمیمگیری و سرمایهگذاری را در بخش تولید تنگ کرده است
فعالان معدنی میگویند کمبود سوخت، چندنرخی شدن گازوئیل و اختلال در تامین انرژی، تولید، بازار و طرحهای توسعه این بخش را با چالشی جدی مواجه کرده است
شهرام عیدیزاده ـ پژوهشگر اقتصادی
یک روایت تصویری از کشورهایی که بحران جنگ را به فرصت توسعه اقتصادی تبدیل کردند:
گردآوری: مرکز مطالعات و بررسیهای اقتصادی اتاق مشهد
در عصری که «اقتصاد توجه» بر فضای رسانه، بازاریابی و تولید محتوا سیطره یافته، رقابت برای جلب نگاه و حواس مخاطبان به یکی از اصلیترین چالشهای کسبوکارها بدل شده است. برندها، رسانهها و تولیدکنندگان محتوا سالهاست که درگیر این رقابت فشردهاند، اما اغلب آن را به رقابتی صرفاً بر سر «میزان مصرف» تقلیل دادهاند؛ جایی که شاخصهایی همچون ساعات تماشا، میزان تعامل یا تعداد مخاطب، معیار موفقیت قلمداد میشوند. با این حال، تمرکز صرف بر حجم زمان صرفشده یا وسعت مخاطب، واقعیتی مهم را از نظر دور میدارد: کیفیت زمانی که مخاطب صرف میکند، اهمیتی بسیار بیشتر دارد. همه توجهها ارزش یکسانی ندارند. ظرفیت درآمدزایی رسانهها در ۲۰ قالب اصلی محتوایی، بهشدت متفاوت است و یکی از دلایل اصلی این تفاوت، سطح تمرکز و نیت مصرفکننده هنگام تعامل با محتواست.
مرتضی افقه در گفتوگو با «اتاق اقتصاد»، ریشههای غیراقتصادی بحران، پیامدهای جنگ برای صنایع مادر و سناریوهای پیشروی اقتصاد ایران را تشریح کرد:
اقتصاد ایران در دوران پساجنگ، با مسئلهای فراتر از بازسازی و جبران خسارتهای واردشده به زیرساختها روبهروست. شوکهای ناشی از جنگ در حوزههایی همچون تولید، تجارت، حملونقل، تامین مالی و بازار کار نشان میدهد که آسیبهای جنگ در سطح زیرساختها متوقف نمیماند و بهسرعت در زنجیرههای اقتصادی گسترش مییابد. در چنین شرایطی، اگر بازسازی اقتصادی صرفاً به معنای جبران خسارتهای فیزیکی یا بازگرداندن واحدها به وضعیت پیشین تلقی شود، نمیتواند پاسخگوی عمق چالشهای موجود باشد. آنچه امروز بیش از گذشته اهمیت دارد، بازآرایی مسیر تصمیمگیری اقتصادی و تعریف نسبتی تازه میان دولت، بخش خصوصی و اقتصاد جهانی است. فعالان اقتصادی بر این باورند که عبور از این مرحله، نیازمند سیاستهایی هماهنگ در حوزه تجارت خارجی، ارز، تامین مالی و حمایت از تولید است؛ سیاستهایی که بتواند هم از تشدید چالشها جلوگیری کند و هم زمینه بازگشت بنگاهها به مسیر فعالیت پایدار را فراهم آورد. در این گزارش، با هدف بررسی ابعاد اقتصادی جنگ و مسیرهای ممکن برای بازسازی، با جمعی از فعالان اقتصادی و صاحبنظران حوزه تولید و تجارت گفتوگو کردهایم.
جامعه ایران در سالها و دهههای اخیر، بارها زیستن در وضعیتهای دشوار و فرساینده را تجربه کرده است؛ از جنگ گرفته تا تحریم و از اپیدمی تا ناآرامیهای اجتماعی. در گذر این سالها، از منظر اقتصادی، فشار فزاینده بوده و سفرههای ایرانیان مکرر کوچکتر شده است، چنانکه آمارها میگویند؛ قدرت خرید کارگران ایرانی به کمتر از یکسوم دهه گذشته رسیده است. با این وجود، تابآوری ایرانیان در مقابل مشکلات، ستودنی است. آنها فراز و فرودهای بسیاری را از سر گذراندهاند. سال گذشته اما یکی از دشوارترین ایام اخیر بود که بهارش با یک جنگ و زمستانش با جنگی دیگر، رقم خورد. در عبور از این بحرانها، حالا حرف از دوران پساجنگ و روزهای گذر از دشواریها، بازسازی و شاید تجربه یک دوره سازندگی دیگر در کشور است. توفیق دولت و حاکمیت در گذار از این دوران، به همراهی آحاد جامعه با برنامههای اجرایی و راهبردهای آینده، بستگی دارد.
مهدی فیضی ـ عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد // تمرکز شدید ساختارهای اداری، مالی و حکمرانی در تهران، سالهاست در کانون نقد کارشناسان و صاحبنظران قرار دارد؛ نقدی که دامنه آن تنها به مسئله عدالت منطقهای محدود نمیشود، بلکه ابعاد مهمتری همچون کارآمدی نظام تصمیمگیری، امنیت اقتصادی و تابآوری ملی را نیز در بر میگیرد. هرچند در مقاطع مختلف، تلاشهایی برای کاهش بار تمرکز و توزیع بخشی از زیرساختها و ظرفیتهای نهادی به دیگر نقاط کشور صورت گرفته، اما جاذبه مرکزگرایی چنان نیرومند بوده که این تلاشها یا به نتیجهای پایدار نرسیده یا در میانه راه متوقف مانده است.