ضرورت هماهنگی دستگاهها و اصلاح فرآیندهای ارزی و گمرکی برای تسهیل واردات
تامین نقدینگی، جبران خسارت و تسهیل صادرات؛ سه مطالبه بخش کشاورزی خراسان رضوی
میز تاجیکستان؛ نسخه استانی برای توسعه تجارت با دوشنبه
فهرست جدید تعرفههای مشمول مجوز بهینهسازی مصارف ارزی
۱۰ ابزار برتر هوش مصنوعی برای مدیران بازاریابی
دومینوی محدودیت انرژی در معادن
تجارت جادهای زیر سایه فرسودگی؛ میانگین عمر کشندهها به ۱۸ سال رسید
تابآوری، بهرهوری و تحول؛ سه ضرورت پیشروی شرکتهای مهندسی
هیات تجاری ایران اول تا پنجم اردیبهشت سال 1405 به نمایشگاه بینالمللی صنایع پلاستیک و لاستیک چین که قرار است در شهر شانگهای برگزار شود، اعزام خواهد کرد.
سینا عضدی ـ استاد روابط بینالملل دانشگاه جورج واشنگتن // فرزین زندی ـ پژوهشگر ژئوپلیتیک و جغرافیای سیاسی // «ما به اندازهای که در تامین امنیت در منطقه نقش داریم، در حوزه اقتصاد نقشآفرینینکردهایم.» این نظر مرحوم ابراهیم رئیسی، رئیسجمهور فقید ایران درباره هدف از پیوستن به سازمان همکاری شانگهای بوده است. جملهای که به روشنی نشان میدهد ایران همزمان دو چشمانداز کلی را در پیوستن به شانگهای پیگیری میکند؛ امنیت و اقتصاد. ایران بهعنوان کشوری که حدود ۲دهه تحت شدیدترین تحریمهای بینالمللی قرار داشته، در چند سال اخیر اما وضعیت سختتری را تجربه کرده است. ناامیدی از برجام و ناکارآمدی دولتها در عرصه اقتصاد که تاثیر منفی بر سیاست خارجی هم گذاشته، وضعیت پیچیدهتری را برای ایران بههمراه آورده است. این وضعیت، در کنار تشدید فشار سیاسی فزاینده غرب بر ایران، مقامات کشور را بر آن داشته است که ایران را در یکی از دو بلوک شرق و غرب (اگرچه جنگ سرد تمام شده است، اما ظاهرا هنوز این دستهبندی کار میکند) جانمایی کنند.