درخواست بخش خصوصی برای اصلاح سیاستهای ارزی و توسعه دیپلماسی اقتصادی با کشورهای همسایه
تدوین کتابچه دستاوردهای کمیسیونهای تخصصی اتاق مشهد
مدیریت واحد مرزی و توسعه زیرساختها؛ دو شرط ارتقای نقش دوغارون در تجارت با افغانستان
توسعه ابزارهای نوین تامین مالی، راهکار عبور از محدودیتهای نظام بانکی
از پیگیری ایجاد شهرک گوهرسنگها تا ارائه بسته پیشنهادی برای هوای پاک مشهد
مهلت ایفای تعهدات ارزی صادرات سال 1404 با رعایت سقف 15 ماه تا 30 آذرماه 1405 تمدید شد
اعلام مهلت جدید برای بازگشت ارز صادراتی
ارائه مشاوره رایگان قوانین و مقررات صادراتی در اتاق خراسان رضوی
عراق، بزرگترین مقصد صادراتی محصولات کشاورزی ایران است. در ۳ ماه نخست ۱۴۰۴ عراق خریدار ۴۷ درصد از کل وزن صادرات کالاهای کشاورزی کشور بوده است. در همین حال عراق سهم ۳۱ درصدی از ارزش صادرات محصولات کشاورزی ایران را در فصل بهار به خود اختصاص داده است. آمار و ارقام یاد شده حکایت از اهمیت و اثرگذاری عراق در تولید و تجارت محصولات کشاورزی ایران دارد. با اینوجود سوالات اساسی در خصوص چرایی عدم برنامهریزی برای تولیدکنندگان و تجار بخش کشاورزی متناسب با تقویم اقلیمی کشاورزی عراق انجام نمیگیرد؟ آیا اختصاص چنین سهم بزرگی از صادرات محصولات کشاورزی به یک کشور سیاست صحیحی است؟ آیا امکان تنوعبخشی به مقاصد صادراتی محصولات کشاورزی کشور وجود دارد؟
بررسی وضعیت تجارت مواد غذایی در ایران از چند جهت حائز اهمیت است. ایران کشوری است که برای تولید مواد غذایی مزیت جغرافیایی ندارد. به همین دلیل برای تامین مواد غذایی شهروندان، به واردات از دیگر کشورها وابسته است. آمارها نشان میدهد که در سال ۱۴۰۱، از مجموع نزدیک به ۶۰میلیارد دلار واردات ایران، نزدیک به ۳۰درصد صرف واردات محصولات کشاورزی و مواد غذایی شده است. عمده محصولات وارداتی در این بخش شامل ذرت دامی، برنج و گندم میشود که بخش مهمی از سبد غذایی شهروندان ایرانی را تشکیل میدهد. نکته دیگر این است که ۵۶درصد از واردات مواد غذایی از مبدا امارات، هند و ترکیه وارد کشور میشود. این تمرکز در مبادی وارداتی یک تهدید بالقوه برای امنیت غذایی کشور محسوب میشود.