شش توصیه کاربردی برای تشویق خلاقیت در سازمان
راهحل چندوجهی برای یک چالش قدیمی
تابلوی خاموشی صنایع
تاکید بخش خصوصی بر اصلاح قانون نظام مهندسی و بازنگری در اجرای آیین نامه ارجاع کار نظارت بر ساختمان
ظرفیت خراسان رضوی برای تبدیل شدن به هاب فناوری اطلاعات
فرصتها و چالشهای گردشگری آبی در استان خراسان رضوی
تاکید بر همکاری و تعامل شهرداری مشهد با واحدهای صنفی و تولیدی آهنآلات منطقه خینعرب
اجازه نمیدهیم مداخلات ما، مردم و اقشار آسیبپذیر را با بحران مواجه کند / لازمه خروج از وضعیت موجود، انجام جراحی در بعضی بخشهاست
مهدی نیکوئی، کارشناس سیاستگذاری توسعه // شیوه سنتی تجارت و مدیریت، توجه چندانی به محیط زیست یا مسوولیتهای اجتماعی ندارد. مطالبه سود بیشتر توسط سهامداران و رواج گزارشهای کوتاهمدت (یکماهه و سهماهه) در بازارهای مالی، باعث ادامه این رویه میشود. از طرف دیگر، انگار نوعی تعمیم تقسیمبندی حوزههای فعالیت وجود دارد که در آن عدهای فقط مشغول سودآوری هستند و عده دیگری به نام مسوولان، دانشمندان و فعالان محیطزیست باید راهی برای نجات سیاره پیدا کنند. در این نگاه، رابطه انسان و طبیعت، رابطهای با هدف سلطه است و اغلب آن را فقط به عنوان مولفهای اثرگذار بر هزینههای تولید و توزیع، تحلیل میکنند. فارغ از تلاش برای نقد این شیوهها و تفکرات رایج فعالان کسب و کار، در این یادداشت قصد داریم دستهبندی جدیدی از انواع ذهنیتهای کسب و کارهای پایدار را معرفی کنیم؛ چرا که به نظر میرسد، تفاوت کسب و کارهای متداول با کسبکارهای پایدار (مسوولیتپذیر در مقابل محیطزیست و جامعه) بسیار عمیق است و به ذهنیت آنها بازمیگردد.