«قابلیت سازمانی» متغیر فراموش‌شده صنعت

مشکل اصلی دستیابی به رقابت با فناوری‌‌‌های جدید این است که رقابت‌‌‌پذیری نه‌تنها با قیمت عوامل داخلی، بلکه در درجه اول توسط بهره‌‌‌وری نیروی کار، نهاده‌‌‌ها و موجودی سرمایه سازمان‌های اقتصادی داخلی با استفاده از این فناوری‌‌‌ها تعیین می‌شود. این بهره‌‌‌وری تا حد زیادی به ساختار سازمانی شرکت بستگی دارد و نه فقط به کیفیت و کمیت موجودی سرمایه و مهارت‌‌‌های رسمی نیروی کار آن. در اقتصاد ایران «قابلیت سازمانی» در بنگاه‌ها یک متغیر فراموش‌شده است و همین علت اصلی تداوم حیات بنگاه‌هایی است که با ضرر یا حاشیه سود پایین به تولید و فعالیت ادامه می‌دهند.