تقویت حکمرانی بخش خصوصی، پیششرط عبور از بحرانهای اقتصادی
ضرورت بازپسگیری بازارهای از دسترفته فرش ایرانی
خدمات، پیشران جدید تورم در خراسان رضوی
تحقق تردد روزانه ۲ هزار کامیون از دوغارون، در گرو مدیریت واحد مرزی است
هدف دشمن از اختلال در مسیر ریلی اینچه برون چه بود؟ / مزیتهای اینچه برون در میان سه کریدور ریلی شمالی
پیش بینی صندوق بین المللی پول از رشد 5.4- درصد اقتصاد ایران
شرایط بخشودگی جریمه ۲ برابری مالیات ارزش افزوده اعلام شد
اخذ گواهی بازرسی در مبدأ پیش از حمل کالا الزامی شد
کره جنوبی با قانون استفاده منطقی از انرژی و پروژههایی همچون ساختمان صفر انرژی، افزایش 25 درصدی بهرهوری، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و افزایش سهم انرژیهای تجدیدپذیر به سمت یک اقتصاد کمکربن و پایدار حرکت کرده است.
محسن جلالپور ـ فعال اقتصادی // این روزها هر کس را که میبینیم، بیدرنگ میپرسد: آینده چه خواهد شد؟ به کدام سو میرویم؟ و در این شرایط چه باید کرد؟ آنها که دستی در اقتصاد دارند، هر روز در کوچه و خیابان با انبوهی از این پرسشها روبهرو میشوند؛ اما حقیقت این است که پاسخ روشنی برای این سوالها وجود ندارد. فضای کشور غرق در ابهام است و نااطمینانی، مانند مه غلیظ، تصمیمگیری را در همه سطوح ناممکن کرده است. در سطح فردی، مردم با پرسشهای بیپاسخ دستوپنجه نرم میکنند و در سطح تصمیمگیریهای کلان نیز نوعی «بیتصمیمی» حاکم است.
ایران بهازای انتشار یکمیلیون تن دیاکسیدکربن، تنها ۵۶۶میلیون دلار کالا و خدمات تولید میکند. این رقم، پایینترین «بهرهوری کربن» در میان ۲۰ کشور منطقه است. کشورهای همسایه با سرمایهگذاری در فناوریهای نو و انرژی پاک، بازده اقتصادی خود را افزایش دادهاند؛ اما ایران در چرخهای از آلودگی زیست محیطی، فرسودگی صنعتی و کارآیی پایین گرفتار شده است؛ مسیری که در صورت عدم تغییر، آینده توسعه پایدار کشور را با تهدیدی جدی مواجه میکند.
در گزارش کمیسیون توسعهپایدار، محیطزیست و آب اتاق ایران تاکید شده با نادیده گرفتن اصلاح ساختار حکمرانی آب، در آینده شاهد مناقشات جدی و تعارض منافع در فرآیند به اشتراکگذاری و بهرهبرداری از منابع مشترک آب خواهیم بود.