- امروز : سه‌شنبه - 5 آبان - 1405
- برابر با : Tuesday - 27 October - 2026
اخبار ویژه
برگزیدگان بخش عکس و عکس‌نوشت سومین جشنواره روز ملی زعفران معرفی شدند
زعفران ایران در مسیر جهانی‌شدن؛ از مزرعه تا بازارهای بین‌المللی
دیپلماسی زعفران؛ فرصتی برای توسعه صادرات و تقویت همکاری‌های اقتصادی ایران با جهان
ترسیم نقشه توسعه گردشگری داخلی؛ از آموزش تخصصی تا بازنگری در حقوق مسافران هوایی
پرونده ثبت بین‌المللی علامت تأییدی زعفران ایرانی وارد مرحله استانداردسازی شد
سومین جشنواره روز ملی زعفران در مشهد گشایش یافت
انتشار تقویم نمایشگاهی استانبول ترکیه در سال 2027
اطلاعیه برگزاری شانزدهمین نمایشگاه تخصصی ایران پروژه ترکمنستان – عشق‌آباد
توسعه پایدار
قانون استفاده منطقی از انرژی، چطور کره جنوبی را در مسیر توسعه پایدار قرار داده است؟
کره جنوبی با قانون استفاده منطقی از انرژی و پروژه‌هایی همچون ساختمان صفر انرژی، افزایش 25 درصدی بهره‌وری، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر به سمت یک اقتصاد کم‌کربن و پایدار حرکت کرده است.
تصمیم‌گیری در غبار
محسن جلال‌پور ـ فعال اقتصادی // این روزها هر کس را که می‌بینیم، بی‌درنگ می‌پرسد: آینده چه خواهد شد؟ به کدام سو می‌رویم؟ و در این شرایط چه باید کرد؟ آنها که دستی در اقتصاد دارند، هر روز در کوچه و خیابان با انبوهی از این پرسش‌ها روبه‌رو می‌شوند؛ اما حقیقت این است که پاسخ روشنی برای این سوال‌ها وجود ندارد. فضای کشور غرق در ابهام است و نااطمینانی، مانند مه غلیظ، تصمیم‌گیری را در همه سطوح ناممکن کرده است. در سطح فردی، مردم با پرسش‌های بی‌پاسخ دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در سطح تصمیم‌گیری‌های کلان نیز نوعی «بی‌تصمیمی» حاکم است.
تولید با اقتصاد دودی
ایران به‌ازای انتشار یک‌میلیون تن دی‌اکسیدکربن، تنها ۵۶۶میلیون دلار کالا و خدمات تولید می‌کند. این رقم، پایین‌ترین «بهره‌وری کربن» در میان ۲۰ کشور منطقه است. کشورهای همسایه با سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نو و انرژی پاک، بازده اقتصادی خود را افزایش داده‌اند؛ اما ایران در چرخه‌ای از آلودگی زیست محیطی، فرسودگی صنعتی و کارآیی پایین گرفتار شده است؛ مسیری که در صورت عدم تغییر، آینده توسعه پایدار کشور را با تهدیدی جدی مواجه می‌کند.
برنامه هفتم توسعه و ضرورت اصلاح ساختار حکمرانی آب
در گزارش کمیسیون توسعه‌پایدار، محیط‌زیست و آب اتاق ایران تاکید شده با نادیده گرفتن اصلاح ساختار حکمرانی آب، در آینده شاهد مناقشات جدی و تعارض منافع در فرآیند به اشتراک‌گذاری و بهره‌برداری از منابع مشترک آب خواهیم بود.
