- امروز : جمعه - ۱۷ مهر - ۱۴۰۵
- برابر با : Friday - 9 October - 2026
اخبار ویژه
توسعه صادرات، تولید مشترک و خدمات لجستیکی سه محور حضور مشهد در بازار افغانستان است
توسعه همکاری اقتصادی خراسان رضوی و جنوب چین با محوریت جذب سرمایه و انتقال فناوری
بررسی زمینه‌های مشارکت شرکت‌های ایرانی در طرح‌های زیربنایی افغانستان
بهار پرهزینه تجارت
تأکید بر رفع موانع حمل‌ونقل و گمرکی در مسیر توسعه تجارت با پاکستان
آماده ورود به فاز جدیدی از مشارکت‌های اقتصادی میان ایران و افغانستان هستیم
صادرات قند در پیچ‌وخم سهمیه‌بندی؛ ناوگان حمل‌ونقل گرفتار کمبود سوخت، روغن و لاستیک
دغدغه فعالان اقتصادی، ثبات قوانین گمرکی و تسهیل رویه‌های تجاری است
شغل
بحران آینده، بحران شغل نیست
گفت‌وگوی جهانی درباره هوش مصنوعی و آینده کار، یک دهه است که پرسش اشتباهی را مطرح می‌کند. ما مدام می‌پرسیم کدام شغل‌ها باقی خواهند ماند؟ درحالی‌که باید بپرسیم آیا اساسا «شغل» هنوز هم واحد مناسبی برای تحلیل است؟ این فقط یک تفاوت معنایی نیست، بلکه تفاوتی ساختاری و مرتبط با حقوق بشر است. تا زمانی که این تمایز را درک نکنیم، دولت‌ها، شرکت‌ها و نهادهای سیاستگذاری جهانی همچنان برای مساله‌ای راهکار طراحی خواهند کرد که اصلا مساله اصلی نیست.
در رهبری تیم، نفوذ از اختیار مهم‌تر است
طی دو دهه، ۱۲ پست سازمانی مختلف داشته‌ام که همراه با افزایش مسوولیت‌ها و حوزه اختیارات بوده است. در برخی از این شغل‌ها، قدرت و اقتدار ناشی از جایگاه به من داده شد. برخی دیگر نه. با این حال، تفاوتی نداشت که جایگاه سازمانی من، قدرتی ذاتی داشته باشد یا خیر؛ همواره راهی برای اثرگذاری بر سازمان و پیشبرد حرفه شغلی‌ام وجود داشت. واقعیت آن است که شما همواره آن رئیسی نیستید که اختیار تصمیم‌گیری دارد، اما همواره می‌توانید یک رهبر سازمانی باشید. در حقیقت، هر قدر که در سلسله‌مراتب سازمانی بالاتر می‌رفتم، خود را بیشتر درگیر وظایفی می‌دیدم که نیازمند هماهنگی با تیم‌های دیگر و کسب اجازه از ذی‌نفعان ارشد است.
مدیریت در دوران ناامنی شغلی
هراس از امنیت شغلی امروز به بخشی جدا نشدنی از محیط‌های کار تبدیل شده؛ ترسی که ریشه در عواملی مثل سرعت گرفتن به‌کارگیری هوش مصنوعی، تعدیل‌های پیاپی و ابهام‌های پایان‌ناپذیر دارد. موسسه پژوهشی Pew نشان داده که شاغلان آمریکایی بیش از آنکه امیدوار به کارکردهای هوش مصنوعی در محل کارشان باشند، از آن نگرانند.
وداع با شغل کارمندی؟
تمایل به مشاغل آزاد طی دهه۱۴۰۰ افزایش یافته است. بررسی‌ها نشان می‌دهد متوسط درآمد ماهانه شاغلان آزاد در سال۱۴۰۳ نسبت به سال۱۴۰۰ حدود ۳.۵برابر شده است؛ درحالی‌که متوسط درآمد ماهانه مشاغل مزد و حقوق‌بگیری در همین بازه زمانی ۳برابر شده است. سرعت‌گرفتن رشد درآمد مشاغل آزاد نسبت به حقوق‌بگیری، همسو با افزایش تعداد شاغلان آزاد از ابتدای دهه۱۴۰۰ بوده است.
چرا جوانترها شغلشان را رها می‌کنند؟
در یکی از «پست‌‌‌های» تالار گفت‌‌‌وگویی در شبکه اجتماعی «ردیت» که مخصوص «نیت‌‌‌ها» است(Neets، مخفف عبارتی به معنای افرادی که نه درس می‌‌‌خوانند، نه کار می‌کنند و نه در حال آموزش دیدن هستند) نوشته شده: «دارم به این فکر می‌‌‌کنم که بروم در طبیعت زندگی کنم و با کمی پول، دور دنیا را بچرخم.» در پست دیگری هم نوشته شده: «در فروشگاهی کار می‌‌‌کردم که چند ساعت اول همه چیزخوب بود. اما بعدش مجبور شدم با مشتری‌‌‌ها سر و کله بزنم. این شد که کیفم را برداشتم و زدم بیرون.»
