خراسان رضوی رتبه نخست را در میان شوراهای گفتوگوی کشور کسب کرد
قدرت پنهان اعداد؛ چگونه شاخصهای جهانی اقتصاد ما را هدایت میکنند؟
صادرات ۴۰ قلم کالای کشاورزی آزاد شد
انتشار فهرست جدید مؤدیان مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده
ضرورت تدوین چهارچوب قراردادی واحد در حوزه تولید بدون کارخانه
صادرات 34 میلیون یورو پسته ایران به اروپا در 6 ماه
پیشنهاد استاندار خراسان رضوی برای واگذاری آزمایشی مدیریت مرزهای استان به بخش خصوصی
مطالبهگری مسئولانه، رُکن ضروری وفاق در حکمرانی اقتصادی است
گفتوگوی جهانی درباره هوش مصنوعی و آینده کار، یک دهه است که پرسش اشتباهی را مطرح میکند. ما مدام میپرسیم کدام شغلها باقی خواهند ماند؟ درحالیکه باید بپرسیم آیا اساسا «شغل» هنوز هم واحد مناسبی برای تحلیل است؟ این فقط یک تفاوت معنایی نیست، بلکه تفاوتی ساختاری و مرتبط با حقوق بشر است. تا زمانی که این تمایز را درک نکنیم، دولتها، شرکتها و نهادهای سیاستگذاری جهانی همچنان برای مسالهای راهکار طراحی خواهند کرد که اصلا مساله اصلی نیست.
طی دو دهه، ۱۲ پست سازمانی مختلف داشتهام که همراه با افزایش مسوولیتها و حوزه اختیارات بوده است. در برخی از این شغلها، قدرت و اقتدار ناشی از جایگاه به من داده شد. برخی دیگر نه. با این حال، تفاوتی نداشت که جایگاه سازمانی من، قدرتی ذاتی داشته باشد یا خیر؛ همواره راهی برای اثرگذاری بر سازمان و پیشبرد حرفه شغلیام وجود داشت. واقعیت آن است که شما همواره آن رئیسی نیستید که اختیار تصمیمگیری دارد، اما همواره میتوانید یک رهبر سازمانی باشید. در حقیقت، هر قدر که در سلسلهمراتب سازمانی بالاتر میرفتم، خود را بیشتر درگیر وظایفی میدیدم که نیازمند هماهنگی با تیمهای دیگر و کسب اجازه از ذینفعان ارشد است.
هراس از امنیت شغلی امروز به بخشی جدا نشدنی از محیطهای کار تبدیل شده؛ ترسی که ریشه در عواملی مثل سرعت گرفتن بهکارگیری هوش مصنوعی، تعدیلهای پیاپی و ابهامهای پایانناپذیر دارد. موسسه پژوهشی Pew نشان داده که شاغلان آمریکایی بیش از آنکه امیدوار به کارکردهای هوش مصنوعی در محل کارشان باشند، از آن نگرانند.
تمایل به مشاغل آزاد طی دهه۱۴۰۰ افزایش یافته است. بررسیها نشان میدهد متوسط درآمد ماهانه شاغلان آزاد در سال۱۴۰۳ نسبت به سال۱۴۰۰ حدود ۳.۵برابر شده است؛ درحالیکه متوسط درآمد ماهانه مشاغل مزد و حقوقبگیری در همین بازه زمانی ۳برابر شده است. سرعتگرفتن رشد درآمد مشاغل آزاد نسبت به حقوقبگیری، همسو با افزایش تعداد شاغلان آزاد از ابتدای دهه۱۴۰۰ بوده است.
در یکی از «پستهای» تالار گفتوگویی در شبکه اجتماعی «ردیت» که مخصوص «نیتها» است(Neets، مخفف عبارتی به معنای افرادی که نه درس میخوانند، نه کار میکنند و نه در حال آموزش دیدن هستند) نوشته شده: «دارم به این فکر میکنم که بروم در طبیعت زندگی کنم و با کمی پول، دور دنیا را بچرخم.» در پست دیگری هم نوشته شده: «در فروشگاهی کار میکردم که چند ساعت اول همه چیزخوب بود. اما بعدش مجبور شدم با مشتریها سر و کله بزنم. این شد که کیفم را برداشتم و زدم بیرون.»