دیپلماسی اقتصادی و تولید بدون کارخانه؛ مسیر ورود برندهای ایرانی به بازارهای آسیای مرکزی
مدیریت پایدار آب دشتهای خراسان رضوی با حکمرانی مشارکتی و مدیریت یکپارچه منابع
حرکت به سوی همکاریهای صنعتی و سرمایهگذاری مشترک؛ محور مذاکرات هیات اقتصادی ایران در افغانستان
اتاق اقتصاد – شماره پنجم (تابستان 1405)
توسعه صادرات، تولید مشترک و خدمات لجستیکی سه محور حضور مشهد در بازار افغانستان است
توسعه همکاری اقتصادی خراسان رضوی و جنوب چین با محوریت جذب سرمایه و انتقال فناوری
بررسی زمینههای مشارکت شرکتهای ایرانی در طرحهای زیربنایی افغانستان
بهار پرهزینه تجارت
دکتر موسی غنینژاد ـ کسانی که به سیاستگذاری دستوری در نظام تدبیر کشور باور دارند با زبان خاصی سخن میگویند که متفاوت از زبان عرفی یا زبان رایج در جامعه و البته زبان علمی است. برای مردمان عادی یعنی عامه مردم منهای دولتمردان صاحب قدرت، قیمت یک کالا عبارت است از نرخی که با آن میتوان خرید و فروش انجام داد؛ اما برای باورمندان به نظام دستوری، قیمت آن چیزی نیست که با توافق خریداران و فروشندگان در بازار بهصورت توافقی تعیین میشود، بلکه آن چیزی است که سیاستگذاران با معیارهای خود اعلام میکنند و همه طرفهای ذیربط باید آن را بپذیرند. سیاستگذاران دستوری اغلب مدعی دانشی برتر هستند که نه تنها مردمان عادی، بلکه حتی اهل علم هم به آن دسترسی ندارند.