در این میان، برخی از دلسوزان استان و مردم محروم خراسان رضوی، در پی بهره‌گیری از این سفر برای پیشبرد برنامه‌های محرومیت‌زدایی و ارتقای سطح برخورداری استان، دست‌کم تا میانگین سایر استان‌های کشور هستند. در مقابل، نگرانی‌هایی نیز درباره طرح درخواست‌هایی غیر علنی برای تصویب و تخصیص تسهیلات کلان و ارزان‌قیمت، با نرخ بهره ۴ تا ۲۴ درصد، به‌صورت ارزی و ریالی، برای بنگاه‌های دولتی، خصولتی و برخی بنگاه‌های خصوصی مطرح است؛ تسهیلاتی که گفته می‌شود پیگیری آن‌ها از مدت‌ها قبل و عمدتاً از مسیر نشست‌ها و رایزنی‌های غیرعلنی در پایتخت دنبال شده است.
موضوعی که ضرورت شفافیت در فرآیند تصمیم‌گیری و تخصیص این منابع و همچنین اطمینان از جلوگیری از هرگونه ویژه‌خواری در بهره‌مندی از تسهیلات چندین هزار میلیارد تومانی را دوچندان می‌کند؛ منابعی که باید در راستای منافع عمومی و رفع محرومیت‌های استان هزینه شوند. چراکه هزینه یارانه‌ها و امتیازات مرتبط با این تسهیلات، در نهایت می‌تواند به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر دوش عموم مردم، به‌ویژه کارگران، کارمندان، بازنشستگان، روستاییان و اقشار کم‌درآمد قرار گیرد؛ مردمی که با سپرده‌گذاری پس‌اندازهای خرد خود در بانک‌ها، در شرایط تورمی با کاهش مستمر قدرت خرید و ارزش واقعی دارایی‌هایشان مواجه‌اند.
متأسفانه در این میان، به‌جز تلاش‌های کوچک دلسوزان استان که در ابتدای این یادداشت به آن اشاره شد، جای یک مطالبه‌گری جدی، منسجم و هماهنگ برای احقاق حقوق واقعی خراسان رضوی، به‌ویژه مشهد مقدس به‌عنوان پایتخت معنوی ایران، خالی است؛ استانی که بخش قابل توجهی از مردم آن از سطح درآمد و امکاناتی پایین‌تر از میانگین بسیاری از استان‌های کشور برخوردارند.
از همین رو، ضمن تأکید بر مسئولیت تریبون‌داران و قلم‌به‌دستان حاضر در تشکل‌های اقتصادی، یادآور می‌شوم افرادی که با رأی و اعتماد اعضا به جایگاه‌های تشکلی راه یافته‌اند، باید خود را در برابر همان اعضا پاسخگو بدانند و منافع جمعی و مطالبات واقعی آنان را بر هرگونه منفعت فردی مقدم بشمارند. پیگیری تصمیم‌ها و امتیازات فردی آن هم بدون اطلاع‌رسانی و مشارکت به اعضا، نمی‌تواند بازتاب‌دهنده اراده جمعی در تشکل‌ها باشد.
با احترام به رؤسای تشکل‌ها، اعضای هیات‌مدیره‌ها و هیات‌رئیسه‌های بخش خصوصی و همچنین استاندار محترم خراسان رضوی، که سابقه رزمندگی در دوران دفاع مقدس و کارنامه‌ای از مدیریت دلسوزانه و پرتلاش دارد، لازم می‌دانم چند نکته را مطرح کنم:
- تسهیلات باید برای همه باشد، نه امتیازی برای عده‌ای خاص
پیگیری و تلاش برای دریافت تسهیلات یارانه‌ای و ارزان‌قیمت به‌منظور رونق فعالیت بنگاه‌های اقتصادی استان‌هایی مانند خراسان رضوی که از محرومیت‌های جدی رنج می‌برند، اقدامی لازم، ارزشمند و قابل تقدیر است؛ مشروط بر اینکه این تلاش‌ها علنی، شفاف، غیرمحرمانه و با رعایت عدالت انجام شود و همه بنگاه‌های واجد شرایط، بدون تبعیض و ویژه‌خواری، از آن بهره‌مند شوند.
مسئولان و اعضای فعال تشکل‌های بخش خصوصی باید ابتدا به کسانی بیندیشند که با رأی و اعتماد آنان به جایگاه‌های تشکلی و مدیریتی رسیده‌اند و سپس منافع شخصی خود را در نظر بگیرند.
از سوی دیگر، انتظار می‌رود استاندار، معاونان و مدیران کل استان همراه با گویندگان بخش خصوصی به جای تمجیدهای بیش از حد در سخنرانی‌ها، با جدیت، مستندات و آمار بی‌عدالتی‌های صورت‌گرفته در حق خراسان رضوی را به ریاست جمهوری و هیات دولت ارائه کنند و نشان دهند که عدالت در توزیع امکانات و اعتبارات ملی در مورد این استان رعایت نشده است.
باید به رئیس‌جمهوری یادآوری شود که سطح درآمد و زندگی بخش بزرگی از مردم خراسان رضوی، با وجود میزبانی سالانه میلیون‌ها زائر و خدمت‌رسانی به زائران امام مهربانی‌ها، از میانگین کشوری پایین‌تر است.
۲- چرا خراسان رضوی باید از منافع منابع خود محروم باشد؟
همه می‌دانند که خراسان رضوی از تأمین‌کنندگان سنگ‌آهن مورد نیاز صنایع فولاد کشور است. مواد اولیه‌ای که با قیمت‌های پایین‌تر در اختیار صنایع قرار می‌گیرد، اما بخش مهمی از منافع حاصل از فعالیت این صنایع در استان‌های محل استقرار کارخانه‌ها باقی می‌ماند و صرف امور مختلف، از جمله حمایت از تیم‌های ورزشی و فوتبال همان استان‌ها می‌شود. اما سهم خراسان رضوی از منافع اقتصادی این زنجیره تولید چیست؟ چرا استانی که در تأمین مواد اولیه صنایع بزرگ کشور نقش دارد، خود از بسیاری از امکانات و منافع حاصل از این فعالیت‌ها محروم است؟ این مطالبه‌ای جدی است که باید در سفر رئیس‌جمهوری پاسخ روشنی برای آن ارائه شود.
۳- نبود آزادراه‌ها و جاده‌های مناسب؛ محرومیتی که جان مردم را می‌گیرد
حدود یک‌دوازدهم جمعیت کشور و بیش از ۷ درصد از مساحت ایران در استان خراسان رضوی قرار دارد؛ با این حال، سهم این استان از شبکه آزادراهی کشور تنها حدود یک درصد است. چرا باید استانی با این جایگاه جمعیتی، جغرافیایی و زیارتی، همچنان از کمبود زیرساخت‌های آزادراهی رنج ببرد؟
این فاصله تأسف‌بار میان سهم جمعیتی و وسعت استان با میزان برخورداری از آزادراه‌ها، تنها یک محرومیت عمرانی نیست؛ بلکه مستقیماً با جان، امنیت و اقتصاد مردم ارتباط دارد.
سالانه شمار زیادی از هم‌وطنان در تصادفات جاده‌ای این استان جان خود را از دست می‌دهند. آیا جان مردم خراسان رضوی و مسافرانی که از سراسر کشور برای زیارت حضرت رضا (ع) به مشهد سفر می‌کنند، ارزش توجه و سرمایه‌گذاری ملی را ندارد؟
چرا نباید این موضوع با آمار و اسناد روشن، در دستور کار رئیس‌جمهوری و هیات دولت در سفر به خراسان رضوی قرار گیرد؟
۴- طرح ثامن؛ نزدیک به سه دهه بلاتکلیفی در پیرامون حرم مطهر رضوی
به فرموده امام خمینی (ره) و رهبر شهید انقلاب، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بارگاه ملکوتی حضرت رضا (ع) و مشهد مقدس جایگاهی ویژه در جهان اسلام و در میان مسلمانان جهان دارد.
با این نگاه بوده که برای بازسازی و سامان‌دهی محدوده پیرامون حرم مطهر رضوی، نزدیک به ۳۰ سال پیش، طرح ده‌ساله ثامن توسط مرحوم کازرونی، وزیر وقت مسکن و شهرسازی، ارائه و پس از تصویب در ارکان مختلف حاکمیت به اجرا درآمده است. اما اکنون، پس از گذشت نزدیک به سه دهه و با وجود تخریب‌های گسترده، متاسفانه بخش های اجراشده به کمتر از ۵۰ مورد رسیده و تعداد زیادی از گودال‌ها و پروژه‌های نیمه‌کاره همچنان بلاتکلیف مانده‌اند.
در این شرایط، وزارتخانه‌ای که خود طراح طرح ثامن بوده است، به‌جای پاسخ‌گویی درباره میزان تحقق اهداف طرح و ترک فعل های خود، با مداخلات و ارائه طرح دیگری تحت عنوان «طرح حریم رضوی»، بدون توجه به حقوق مکتسبه مردم و سرمایه‌گذاران که همین امر موجب مخالفت‌های شدید با طرح یاد شده از سوی شورای شهرکردید و مسیر تازه‌ای از ابهام ها و بلاتکلیفی ها را پیش روی مردم مشهد و زائران قرار داده است.
از نگاه بسیاری از مردم و سرمایه‌گذاران، نحوه ارائه و تصویب این طرح با ابهامات جدی حقوقی و اجرایی روبه‌روست؛ لذا لازم است مراجع ذی‌صلاح درباره قانونی بودن آن و رعایت حقوق مکتسبه کارآفرینان، سرمایه‌گذاران و مردم پاسخگو باشند.
امروز مردم، سرمایه‌گذاران و حتی زائران با آثار این بلاتکلیفی مواجه‌اند و پرسش اساسی این است: چه کسی پاسخ‌گوی خسارت‌های واردشده به مردم و سرمایه‌گذاران و توقف پروژه‌های پیرامون حرم مطهر رضوی است؟ چرا هیچ‌یک از دستگاه‌های مسئول، از ریاست جمهوری و استانداری گرفته تا وزارت راه و شهرسازی و شهرداری، پاسخ روشنی به این مطالبه چندین‌ساله مردم و کارآفرینان نمی‌دهند؟
۵- راه‌آهن پرسرعت مشهد ـ تهران؛ وعده‌ای که همچنان روی ریل انتظار است
راه‌آهن پرسرعت مشهد ـ تهران از جمله برنامه‌هایی است که سابقه طرح آن به دوران شهید رجایی و ارائه برنامه‌های دولت به مجلس بازمی‌گردد. از آن زمان تاکنون، ده‌ها طرح کوچک و بزرگ راه‌آهن در کشور که در آن روزگار حتی در برنامه‌های مسئولان و مدیران کشور و رسانه ها نیز مطرح نبودند، اجرا شده و به بهره‌برداری رسیده‌اند؛ اما همچنان خبری از تحقق راه‌آهن پرسرعت مشهد ـ تهران نیست.
سوال این است که چرا این پروژه مهم و راهبردی، با وجود جایگاه ویژه مشهد مقدس و حجم بالای سفرهای زیارتی و گردشگری، همچنان در انتظار تصمیم و اقدام جدی مسئولان باقی مانده است؟
آقای رئیس‌جمهور! مردم خراسان رضوی انتظار پاسخ و اقدام عملی دارند؛ نه اینکه در کنار پاسخگو نبودن درباره این مطالبه قدیمی، در موضوع آزادراه‌ها نیز با پاسخ‌هایی روبه‌رو شوند که به‌جای پذیرش محرومیت استان، این تصور را ایجاد کند که گویا مردم و مسئولان خراسان به دلیل مجاورت با حرم مطهر امام مهربانی ها باید خود پاسخ‌گوی مطالبه شان باشند!
۶ – شهرسازی و توقف عمران و سرمایه‌گذاری در خراسان رضوی
یکی دیگر از مشکلات جدی استان، طرح‌های شهرسازی محدودکننده و بعضاً غیرقابل اجرای تحمیلی به شهرهای خراسان رضوی، به‌ویژه مشهد مقدس است. در سال‌های گذشته، تصمیمات و سیاست‌های شهرسازی برخی مدیران و مسئولان در سطوح ملی و استانی، محدودیت‌های گسترده‌ای برای ساخت‌وساز، سرمایه‌گذاری و توسعه شهری به همراه داشته است.
نتیجه این تصمیمات، توقف یا کندی روند عمران و آبادانی، کاهش فرصت‌های سرمایه‌گذاری، محدود شدن ایجاد اشتغال و دشواری بیشتر مردم خراسان رضوی در خانه‌دار شدن بوده است.
متأسفانه معاونت‌های عمرانی استانداری در دوره‌های گذشته نیز نتوانسته‌اند برای رفع این مشکلات بزرگ، پیگیری مؤثر و نتیجه‌بخشی داشته باشند. اکنون انتظار می‌رود استاندار محترم و هیات دولت با بازنگری کارشناسی و قانونی در این تصمیمات، زمینه را برای توسعه متوازن شهرهای استان، رونق ساخت‌وساز، جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال فراهم کنند.
و سخن پایانی
موارد یادشده تنها بخشی از مشکلات و مطالبات انباشته مردم خراسان رضوی است؛ چراکه بیان همه آن‌ها در این مجال نمی‌گنجد. اما سفر رئیس‌جمهوری و هیات دولت به خراسان رضوی نباید صرفاً به برگزاری جلسات تشریفاتی، سخنرانی های تبلیغاتی و تصویب چند پروژه و اعطای امتیازات به گروهی خاص محدود شود.
این سفر باید فرصتی برای شنیدن صدای مردم، شناسایی محرومیت‌ها، بازگرداندن حقوق تضییع‌شده استان و اتخاذ تصمیمات عملی برای توسعه و آبادانی خراسان رضوی باشد.
یقیناً مخالف حمایت از بنگاه‌های اقتصادی نیستم؛ اتفاقاً معتقدم بنگاه‌های اقتصادی استان برای ایجاد اشتغال، تولید و رونق اقتصادی به حمایت جدی نیاز دارند. اما این حمایت باید عادلانه، شفاف و در دسترس همه واجدان شرایط باشد، نه اینکه منابع عمومی و تسهیلات یارانه‌ای به امتیازی برای عده‌ای خاص تبدیل شود.
درحال حاضر که دیگران، از جمله شهرداری، یا از دریافت تسهیلات محروم‌اند یا ناچارند تسهیلاتی با نرخ بهره ی ۳۰، ۴۰، ۵۰ درصد و حتی بیشتر دریافت کنند چرا باید برخی افراد تسهیلات بزرگ ارزان قیمت بگیرند؟
از استاندار محترم، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، رؤسا و اعضای تشکل‌های اقتصادی و همه دلسوزان استان انتظار می‌رود در این فرصت تاریخی، به‌جای پیگیری منافع محدود، صدای واحد همه مردم خراسان رضوی باشند.
مردم خراسان رضوی صدقه نمی‌خواهند؛ بلکه حق خود را از عدالت و امکانات کشور می‌خواهند. مردم این استان، به‌ویژه مردم مشهد مقدس که همیشه افتخار میزبانی و خدمت به زائران امام مهربانی‌ها را داشته و دارند، شایسته برخورداری از امکانات، زیرساخت‌ها و فرصت‌های برابر هستند.
نباید اثر مثبت سفر ریاست جمهوری و هیات دولت به استان در امتیاز دهی و حمایت از چند بنگاه خواص خلاصه و از برخورداری همگانی از برکت این سفر خبری نباشد.
عدالت زمانی معنا پیدا می‌کند که در توزیع منابع، فرصت‌ها و امکانات، هیچ بنگاه یا استانی به دلیل نداشتن قدرت چانه‌زنی یا ارتباطات خاص، از حقوق خود محروم نماند.
ثبت دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0