- امروز : پنجشنبه - ۹ مهر - ۱۴۰۵
- برابر با : Thursday - 1 October - 2026
اخبار ویژه
معادله جدید قیمت‌گذاری گندله
تعامل پلیس و بخش خصوصی؛ محور تامین امنیت اقتصادی
بررسی چالش‌های مالیاتی فعالان اقتصادی در مسیر رفع مغایرت‌های ارزی و پذیرش اسناد خزانه
امنیت کسب‌وکار در گرو اصلاح فرآیندهای اقتصادی است
تمدید اختیارات گمرکات اجرایی برای تسهیل تشریفات گمرکی تا پایان آذر
عقبگرد صنعت در زنجیره جهانی
توقف مرزی کامیون‌ها به ۱۷ روز رسید
راهکارهای حفظ جریان گردشگری در شرایط محدودیت پروازهای خارجی
گزارش و تحلیل
عقبگرد صنعت در زنجیره جهانی
با آغاز تحریم‌ها، روند فاصله گرفتن ایران از زنجیره‌های ارزش جهانی وارد مرحله‌ای تازه شد؛ گشایش‌های مقطعی در برخی دوره‌ها این روند را کند کردند، اما نتوانستند مسیر کلی را تغییر دهند. همزمان، اقتصاد جهانی نیز از الگوی جهانی‌شدن دهه‌های گذشته فاصله گرفت و به سمت سیاست‌های تجاری و صنعتی درون‌گراتر حرکت کرد. در این میان، جایگاه ایران در اقتصاد جهانی طی سال‌ها تغییر کرده و سهم و نقش آن در زنجیره‌های ارزش جهانی به‌تدریج دستخوش دگرگونی شده است. مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی با عنوان «تحلیل تحولات اقتصاد ایران از منظر اقتصاد بخشی (۲): کیفیت مشارکت ایران در زنجیره‌های ارزش جهانی» به بررسی جایگاه ایران در شبکه تولید جهانی طی دهه ۱۳۹۰ پرداخته است. محور اصلی گزارش این پرسش است که اقتصاد ایران در این دوره تا چه اندازه با زنجیره‌های ارزش جهانی پیوند داشته و کیفیت این مشارکت چه تغییری کرده است. گزارش با استفاده از سری زمانی جداول داده-ستانده سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹، دو شاخص «ارزش افزوده خارجی در صادرات ناخالص» (VS) و «ارزش افزوده داخلی در صادرات ناخالص» (DVA) را برای بررسی این روند به کار گرفته است.
فرصت بزرگ AI برای کارآفرینان
دو مسیر رشد اقتصادی
درحالی‌که نگاه‌ها به مذاکرات اسلام‌آباد دوخته شده است، به نظر می‌رسد در صورت توافق یا عدم توافق، اقتصاد ایران مسیرهای رشد متفاوتی را تجربه خواهد کرد. «دنیای‌اقتصاد» با اتکا به داده‌ها و ویژگی‌های ساختاری اقتصاد ایران، این مسیرهای محتمل را برآورد کرده است. محاسبات نشان می‌دهد در صورت دستیابی به توافق و اجرای اصلاحات اقتصادی داخلی، اقتصاد ایران می‌تواند با نرخ حدود ۸درصد رشد کند. در مقابل، در سناریوی عدم توافق و تداوم سیاست‌های اقتصادی موجود، رشد اقتصادی به حدود ۱.۵ درصد محدود خواهد شد. تفاوت اصلی این دو سناریو در نرخ سرمایه‌گذاری و بهره‌وری نهفته است. در سناریوی نخست، نرخ سرمایه‌گذاری می‌تواند به حدود ۳۰درصد تولید ناخالص داخلی برسد؛ درحالی‌که در سناریوی دوم، این رقم حدود ۲۲درصد برآورد می‌شود. همچنین ورود سرمایه خارجی و افزایش بهره‌وری سرمایه‌گذاری، از عوامل کلیدی تحقق رشد بالاتر در سناریوی توافق هستند. اصلاحات اقتصادی داخلی نیز شرط لازم برای تحقق این سطح از رشد محسوب می‌شود.
وقتی کارکنان کم‌لطفی می‌بینند، کمتر کار می‌کنند
فراموش کردن روز تولد؛ نادیده گرفتن سالگرد یک رویداد؛ اتفاق مهمی که مورد توجه قرار نمی‌گیرد؛ این کم‌لطفی‌های کوچک از سوی مدیران، ممکن است بی‌اهمیت به نظر برسند، اما تحقیقات جدید دانشگاه وارتون نشان می‌دهد که حتی ملایم‌ترین بدرفتاری‌ها در محیط کار، می‌تواند تاثیری بدتر از خراب شدن روحیه کارکنان داشته باشد.
کاهش رشد با قطعی اینترنت
اقتصاد ایران پس از ۵ماه رشد مثبت، در دی‌ماه ۱۴۰۴ با افت مواجه شد. تازه‌ترین برآورد مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد، رشد اقتصادی دی‌ماه۱۴۰۴ نسبت به ماه مشابه سال قبل از آن به منفی ۰.۴درصد و بدون نفت به منفی ۰.۶درصد رسیده است. این در حالی است که آذرماه رشد ۲.۴درصدی ثبت شده بود. بررسی بخش‌های مختلف اقتصاد نیز از تداوم ضعف فعالیت‌ها حکایت دارد. کشاورزی با رشد منفی ۲درصدی بیشترین کاهش را تجربه کرده و صنایع و معادن عملا بدون تغییر باقی مانده‌اند. تنها نقطه روشن، بخش نفت با رشد یک‌درصدی بوده است. در این گزارش خدمات نیز با افت ۰.۹درصدی سهم عمده‌ای در کاهش رشد داشت که عمده‌فروشی، هتل و رستوران، آموزش و بهداشت با بیشترین افت مواجه بودند. از نگاه کارشناسان، قطعی اینترنت در منفی شدن رشد خدمات نقش مهمی ایفا کرده است؛ موضوعی که بار دیگر اهمیت زیرساخت‌های ارتباطی برای پایداری فعالیت‌های اقتصادی را برجسته می‌کند.
نسل گمشده
محیط کار می‌تواند جایی پیچیده و چالش‌برانگیز باشد. تقریبا هر کاری که در محل کار انجام می‌دهیم، به توانایی ما در مدیریت روابط بستگی دارد؛ از شناسایی افراد خبره گرفته تا مدیریت بازخوردهای سخت از طرف رئیس و فهمیدن اینکه چگونه در تیم‌هایی با شخصیت‌های متفاوت کار کنیم.
گزارش سیاست‌های حمایت از کسب‌وکارها در جنگ تحمیلی سوم منتشر شد
به همت مرکز پژوهش‌ها و مرکز بهبود کسب‌وکار اتاق ایران و با هدف اطلاع‌رسانی به‌موقع و نظام‌مند به صاحبان کسب‌وکارها درباره مصوبات حمایتی، گزارش سیاست‌های حمایت از کسب‌وکارها در جنگ تحمیلی سوم منتشر شد.
سه سناریوی تورم ۱۴۰۵
روند تورم در سال جاری، بیش از گذشته به تحولات و سناریوهای سیاسی پیوند خورده است. در این چارچوب، سه سناریوی اصلی قابل تصور است: دستیابی به یک «توافق» سیاسی میان ایران و آمریکا، تداوم وضعیت «نه جنگ، نه صلح» و در نهایت از سرگیری درگیری‌ها و تشدید تنش‌ها. هر یک از این سه سناریو تاثیر بسیار متفاوتی بر تورم خواهد داشت. برآوردهای مبتنی بر داده‌های تاریخی نیز نشان می‌دهد که شکاف قابل‌توجهی میان نرخ‌های تورم در این سناریوها وجود دارد؛ به‌گونه‌ای‌که حتی در خوش‌بینانه‌ترین حالت، یعنی دستیابی به یک توافق پایدار، پیش‌بینی می‌شود نرخ تورم در میانه سال ۱۴۰۵ به حدود ۴۹درصد برسد. این در حالی است که در سناریوی تداوم جنگ، اقتصاد با تورم‌های بسیار بالا و سه‌رقمی مواجه خواهد شد؛ وضعیتی که می‌تواند به بی‌ثباتی گسترده اقتصادی منجر شود. از این‌رو، دستیابی به یک توافق سیاسی از منظر مهار تورم و ایجاد ثبات اقتصادی، اهمیتی راهبردی دارد.
رشد فرهنگ سازمان در جنگ و صلح
جمله مشهور «پیتر دراکر»، درباره فرهنگ سازمانی (فرهنگ استراتژی را به عنوان صبحانه می‌خورد) به روشنی اهمیت بی‌بدیل فرهنگ را در هدایت موفقیت شرکت‌ها نشان می‌دهد. اما زمانی که یک شرکت از «دوران صلح» - یعنی زمان‌های رشد و ثبات کسب و کار - به سوی «دوران جنگ» - یعنی دوره‌های بحران و تلاش کسب و کارها برای بقا - گام برمی‌دارد، چه بر سر این فرهنگ می‌آید؟ رهبران سازمانی چگونه می‌توانند اطمینان حاصل کنند که فرهنگ سازمانی آنها مقاوم باقی مانده و حتی در شرایط بیرونی دشوار رشد می‌کند؟
آینده مدیریت استعداد
ارزیابی‌ها می‌گویند تا سال ۲۰۳۰ کمبود استعداد جهانی به ۸۵میلیون نفر افزایش پیدا می‌کند. این رقم می‌تواند منجر به از دست رفتن بیش از ۸ تریلیون دلار درآمد شده و فشار بیشتری بر اقتصاد وارد کند. بنابراین مدیریت استعداد هرگز به اندازه کنونی برای سازمان‌ها حیاتی نبوده است. در واقع ۷۸ درصد مدیران، مدیریت استعداد را در صدر دستور کار کسب و کار خود قرار می‌دهند. با این حال، تا به امروز، مدیریت استعداد برای اطمینان از اینکه سازمان‌ها می‌توانند به استعدادهای مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنند، آنها را پرورش و حفظ کنند، کار چندانی انجام نداده است.
چه زمانی روی کسب و کار یک‌نفره خود سرمایه‌گذاری کنیم؟
برای یک کارآفرین تنها (Solopreneur) هیچ‌چیز خطرناک‌تر از این نیست پولی را در کسب و کارش هزینه کند که تضمینی برای بازگشتش وجود ندارد. من از سال ۲۰۱۰ که فعالیت آزادم را آغاز کردم، عملا کارآفرین تنهایی بوده‌ام و به عنوان مالک، مدیر و تنها کارمند این مجموعه، تمام تصمیمات بر عهده خودم است. چنین بستری به همان اندازه که هیجان‌انگیز است، هولناک هم به نظر می‌رسد.
سرمایه نامرئی حرفه‌ای‌ها در محیط کار
پیمان شمس ـ مدرس و مشاور آموزش‌‌‌‌‌های سازمانی // در بسیاری از سازمان‌ها، افراد توانمند، تحصیل‌کرده و متخصص کم نیستند؛ اما همه آنها به یک اندازه اثرگذار، قابل اعتماد و ماندگار نیستند. آنچه میان یک کارمند صرفا «متخصص» و یک حرفه‌ای «اثرگذار» تفاوت ایجاد می‌کند، مفهومی است به نام «هوش رفتاری»؛ سرمایه‌ای نامرئی که نه در رزومه‌ها به روشنی دیده می‌شود و نه در مدرک دانشگاهی اندازه‌گیری می‌شود، اما در عمل، مسیر رشد شغلی را تعیین می‌کند.
تسکین رنج تعدیل نیرو در رکود
از دست دادن شغل و بیکار ماندن برای مدت طولانی، از نظر میزان استرس، در ردیف اتفاق‌هایی مثل طلاق یا فوت یکی از اعضای خانواده قرار می‌گیرد و از پراسترس‌ترین رویدادهای زندگی محسوب می‌شود.
توصیه‌های «گارتنر» به مدیران در شرایط جنگی
با گسترش درگیری در خاورمیانه، حتی سازمان‌هایی که حضور مستقیمی در این منطقه ندارند نیز در معرض پیامدهای جدی قرار گرفته‌اند؛ از حملات سایبری و تغییر مسیر زنجیره‌های تامین گرفته تا افزایش هزینه‌های انرژی و تاثیر بر نیروی کار.
اهمیت سرمایه‌گذاری روی سلامت ذهنی کارکنان
چالش‌های مرتبط با سلامت ذهنی و روانی افراد در سراسر جهان رو به افزایش است و هزینه‌های سنگینی را چه برای افراد و چه برای سازمان‌ها ایجاد کرده است. اما در صورت سرمایه‌گذاری کافی و دائمی شرکت‌ها روی بهبود سلامت روانی و ذهنی کارکنان، مزایای بسیاری نصیب سازمان‌ها و کل جامعه خواهد شد. شرکت‌ها هر چقدر هم در این زمینه سرمایه‌گذاری کنند باز هم ارزشش را دارد، چرا که دلایل متعددی برای این سرمایه‌گذاری‌ها می‌توان برشمرد. در ادامه به شش مورد از مهم‌ترین آنها اشاره خواهد شد
وقتی بحران‌ها همزمان هجوم می‌آورند
در دنیای پرنوسان امروز، چالش‌ها تک به تک از راه نمی‌رسند. هیچ مدیری فرصت ندارد که ابتدا به بحران شخصی رسیدگی کند، سپس برود سراغ بحران حرفه‌ای و در این میان، زمانی برای خالی کردن ذهنش داشته باشد. خیلی وقت‌ها بحران‌های شخصی و کاری همزمان رخ می‌دهند، استرس را تشدید می‌کنند، قضاوت را مبهم می‌سازند و ریسک هر تصمیم را بالاتر می‌برند. همین اتفاق برای «امیلی» افتاد؛ مدیر ارشد منابع انسانی که با او همکاری داشتیم. او در گیرودار جدایی از همسرش پس از یک رابطه ۸ساله بود و همزمان در محل کارش، یک‌سری جابه‌جایی‌های حساس مدیریتی در حال رخ دادن بود: بازنشستگی یک مدیر مورد اعتماد، تصمیم‌گیری درباره سرنوشت یک معاون ارشد که عملکرد ضعیفی داشت و انتخاب جانشین‌هایی که مسیر رشد سریع شرکت را شکل می‌دادند. در خانه، او و دختر نوجوانش در حال اسباب‌کشی بودند. در همان حال، باید امور مالی مشترک را از همسرش تفکیک می‌کرد و با اندوه جدایی نیز کنار می‌آمد.
۹ ترند کسب وکار در سال جدید
انتظارات مدیران عامل برای رشد مبتنی بر هوش مصنوعی در سال جدید همچنان بالاست. این در حالی است که کارکنان تازه دارند با واقعیت‌های ملموس عملکرد فعلی هوش مصنوعی دست و پنجه نرم می‌کنند. تحقیقات موسسه گارتنر نشان می‌دهد که از هر ۵۰ سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی، فقط یکی به ارزش تحول‌آفرینی منجر می‌شود و از هر ۵ سرمایه‌گذاری، تنها یکی بازگشت سرمایه قابل‌اندازه‌گیری دارد. تنش دشواری که تیم‌های اجرایی باید بتوانند در سال ۲۰۲۶ مدیریت کنند، از این قرار است: دستیابی به اهداف رشد کنونی و پرورش نیروی کاری که بتواند در میانه تحولات هوش مصنوعی برای آینده ارزش‌آفرینی کند. برای تحقق این امر، تیم‌ها باید اولویت‌های زیر را در نظر بگیرند:
آخرالزمان شاغلان
در یک سال اخیر همزمان با پیشرفت گسترده و سریع مدل‌های زبانی و سامانه‌های هوشمند، اقتصادهای پیشرفته نیز با یک پرسش بنیادین مواجه شده‌اند: اگر ماشین‌ها بتوانند سریع‌تر، ارزان‌تر و دقیق‌تر از انسان‌ها کار کنند، جایگاه نیروی انسانی کجاست؟ هشدارها در این خصوص از انقراض مشاغل یقه‌سفید تا سناریوهای بی‌ثباتی سیاسی گسترده امتداد یافته‌اند. اما در مقابل این روایت، دیدگاه دیگری بر تدریجی بودن تطبیق اقتصاد و نقش تعیین‌کننده تنظیم‌گری تاکید دارد. از طرف دیگر، اکنون جدال اصلی نه بر سر توانایی هوش مصنوعی بلکه بر سرعت، دامنه و نحوه مهار آن است. مجله ویک هم در گزارشی جمع‌بندی از تحلیل‌های مختلف از این وضعیت مطرح کرده است که آینده شغلی و سیاسی جوامع به سرعت پیشرفت هوش مصنوعی و نحوه مدیریت آن بستگی دارد.
بدهی‌های پنهان هر سبک مدیریتی
ما به‌گونه‌ای درباره مدیریت صحبت می‌کنیم که انگار سراسر مزیت است. مدیران اهل رقابت نتیجه می‌گیرند و مدیران همراه و همکار اعتمادسازی می‌کنند. اما به ندرت از خود می‌پرسیم این نقاط قوت در طول زمان چه هزینه‌ای به همراه دارند. هر سبک مدیریتی آرام آرام به انباشت نوع خاصی از «بدهی سازمانی» منجر می‌شود. منظور بدهی مالی نیست، بلکه تعهداتی عملیاتی است که به آهستگی روی هم انباشته می‌شوند، معمولا به چشم نمی‌آیند و زمانی دیده می‌شوند که عملیات به بن‌بست برسد یا اختلالی در بخشی از کار ایجاد شود. متاسفانه تا رهبران سازمان متوجه این موضوع شوند، کار از کار گذشته است.
تصمیمی فراتر از بودجه
آخر سال که می‌رسد، در بسیاری از شرکت‌های ایرانی یک جلسه آشنا برگزار می‌شود: «هدایای نوروزی چه می‌شود؟» چند عدد روی میز گذاشته می‌شود، شرایط اقتصادی مرور می‌شود و معمولا جمله‌ای تکراری شنیده می‌شود: «امسال باید محتاط باشیم.» نتیجه هم اغلب تصمیمی مالی است، نه راهبردی. اما برای مدیران بازاریابی، هدیه نوروزی یک هزینه جانبی نیست، یک نقطه تماس برند است؛ جایی که سازمان بدون تبلیغ، بدون شعار و بدون کمپین، شخصیت واقعی خود را نشان می‌دهد. در بازاری که اعتماد شکننده و رقابت شدید است، همین رفتارهای کوچک می‌توانند تصویر برند را تقویت یا تضعیف کنند.
تجربه گذار از ارز چندنرخی
تجربه کشورهایی که از نظام ارز چندنرخی عبور کرده‌اند، نشان می‌دهد که اگرچه جراحی ارزی در بلندمدت به شفافیت و حذف رانت منجر می‌شود، اما در کوتاه‌مدت با جهش تورمی و فشار اجتماعی همراه است. همچنین تک‌نرخی‌سازی اغلب نه در دوران ثبات، بلکه در میانه بحران ارزی، کاهش ذخایر و تشدید شکاف بازار رسمی و آزاد اجرا می‌شود. سیاست یکسان‌سازی نرخ ارز زمانی موفق خواهد بود که نه به‌عنوان یک اقدام منفرد، بلکه در قالب بسته‌ای از اصلاحات مالی، پولی و ساختاری اجرا شود. تجربه کشورهایی چون نیجریه، پرو، اکوادور و مصر نشان می‌دهد که تقریبا همه آنها در سه ماه نخست پس از اجرای این سیاست، جهش تورمی قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند؛ اما در افق دو‌ساله همراه با حذف رانت، افزایش شفافیت و اصلاحات مکمل، روند تورم به‌طور معناداری نزولی شده و ثبات به بازار بازگشته است. درنتیجه، فشار تورمی، بهای بازگشت اقتصادها به تعادل محسوب می‌شود.
قدرت قدردانی از کارکنان
در چند سال اخیر، کمتر موضوعی به اندازه ضرورت «قدردانی و توجه به کارکنان» نظر مدیران را جلب کرده است. در سال ۲۰۲۲، موسسه گالوپ در گزارشی نوشت فقط ۱۹ درصد مدیران ارشد، قدردانی از کارکنان را یک اولویت استراتژیک جدی می‌دانند. اما تا سال ۲۰۲۴ این عدد به ۴۲ درصد رسید؛ یعنی بیش از دو برابر. در همین بازه زمانی، بازار نرم‌افزارهای قدردانی از کارکنان هم حسابی داغ شد؛ بازاری که حالا ارزشی حدود ۱۹میلیارد دلار دارد و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ به حدود ۵۰میلیارد دلار برسد. همزمان، سازمان‌ها دست به اقدامات متنوعی برای قدردانی از کارکنان زده‌اند، مثل برگزاری «هفته‌های قدردانی»، ابزارهای تعریف و تمجید «همکار از همکار» با پاداش‌های قابل استفاده و جوایزی «مبتنی بر ارزش‌های سازمان» (جایزه‌ای که لزوما بر اساس «خروجی» کار به کارکنان تعلق نمی‌گیرد، بلکه بر اساس رفتاری است که با ارزش‌های سازمان همراستاست).
۳ چالشی که مانع رشد کسب‌وکارتان می‌شود
شروع یک کسب‌وکار دشوار است. جواب منفی شنیدن سخت است و احساس سرگردانی و خطر ورشکستگی بدترین حس ممکن است. زمانی که مسوول کار خود هستید، کسب‌وکارتان را توسعه می‌دهید، بر افزایش درآمد از مشتریان کنونی متمرکز هستید و همزمان به دنبال فرصت‌های بالقوه جدید می‌گردید، به سادگی ممکن است یک روز حس قدرت و توانمندی کنید و روز دیگر حس کنید که تمام درها به رویتان بسته است؛ بستگی دارد که تلاش‌هایتان چه نتیجه‌ای داده باشد.
زنگ خطر نارضایتی کارکنان
طبق آمارها، این روزها آدم‌ها سر کار، حالشان خوب نیست. بسیاری می‌گویند کارشان دارد به سلامت جسم و روحشان آسیب می‌زند اما مجبورند بمانند و تحمل کنند. به‌عنوان یک مدیر، شاید فکر کنید این مساله مهمی نیست و می‌شود از آن طفره رفت. اما تراویس گراسر، استاد مدیریت دانشگاه کنتیکت و مارک رویال، شریک ارشد موسسه مشاوره «کرن فری» معتقدند نارضایتی کارکنان می‌تواند به‌مرور به کسب‌وکارتان آسیب‌های جدی وارد کند. فرقی نمی‌کند که مدیرکل سازمان هستید یا مدیر یکی از واحدها.
«بازبنیان‌گذاری»؛ وظیفه اصلی مدیرعامل
بیایید یک تمرین سخت انجام دهیم: اگر نقش مدیر کل بازاریابی، نظارت بر بازاریابی شرکت؛ نقش مدیر کل عملیات، نظارت بر عملیات و فعالیت‌های تولیدی؛ و وظیفه مدیر کل مالی، حفاظت از حاشیه امن مالی یک شرکت باشد، وظیفه مدیرعامل چیست؟ بی‌شک وظیفه او بیش از نظارت بر امور اجرایی شرکت یا هدایت مدیران اجرایی است.
تکنولوژی به‌عنوان «ابزار» یا «نقش»؟
رهبران سازمانی و مدیران از دیرباز به تکنولوژی به چشم ابزار یا قابلیتی می‌نگریستند که می‌توانست روند انجام امور را کارآمدتر کند، اما ماهیت کار را تغییر نمی‌داد. به عنوان نمونه، ایمیل صرفا امکان ارتباط سریع‌تر را فراهم می‌کند، یا سیستم مدیریت زنجیره تامین (SCM)، هزینه‌های این زنجیره را کاهش داده، چرخه‌های تحویل را کوتاه کرده و ارسال سریع و دقیق محصولات به مشتریان را تضمین می‌کند، اما هرچه می‌گذرد این دیدگاه بیشتر از گذشته منسوخ می‌شود. به‌خصوص در سال‌های اخیر که نقش تکنولوژی در شکل‌دهی سازمان‌ها دستخوش تغییرات انقلابی شده است.
- « برگهی پیش
- 1
- …
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- …
- 44
- برگهی بعد »
