هوش مصنوعی در خراسان رضوی؛ شکاف ظرفیتها با سیاستگذاری و اجرا
توقفهای فرسایشی و تاکید بخش خصوصی بر اصلاح فوری فرآیندهای مرزی
تقویم نمایشگاههای 2026 انگلستان
اختلال اینترنت، ترانزیت کالا را زمینگیر کرده است
لیست مناقصات سال 2026 بلغارستان
۳ چالشی که مانع رشد کسبوکارتان میشود
آثار تحریم چگونه ماندگار میشود؟
SMEها زیر تیغ بودجه ۱۴۰۵ | وقتی ناترازی دولت به دوش بنگاههای کوچک میافتد
شروع یک کسبوکار دشوار است. جواب منفی شنیدن سخت است و احساس سرگردانی و خطر ورشکستگی بدترین حس ممکن است. زمانی که مسوول کار خود هستید، کسبوکارتان را توسعه میدهید، بر افزایش درآمد از مشتریان کنونی متمرکز هستید و همزمان به دنبال فرصتهای بالقوه جدید میگردید، به سادگی ممکن است یک روز حس قدرت و توانمندی کنید و روز دیگر حس کنید که تمام درها به رویتان بسته است؛ بستگی دارد که تلاشهایتان چه نتیجهای داده باشد.
کارآفرینها با حواسپرتیهای مداوم و مسوولیتهایی که هر روز بیشتر میشوند بیگانه نیستند. اگر کارآفرین باشید با وجود جلسات پشت سر هم، پیامهای مکرر، مدیریت شبکههای اجتماعی و تصمیمگیریهای سرنوشتساز ممکن است گاهی حس کنید کم آوردهاید و مغزتان دیگر کشش این حجم از کار را ندارد.
برنامه «ساخت چین ۲۰۲۵» که حدود یک دهه پیش معرفی شد، برای بسیاری نماد جاهطلبی صنعتی چین به شمار میرفت؛ نقشه راهی دولتی برای ارتقای موقعیت این کشور از «کارخانه جهان» به یکی از پیشتازان فناوری و تولیدات پیشرفته. با اینکه این عنوان در سالهای بعد، تحت فشارهای بینالمللی، کمکم از گفتمان رسمی دولت چین کنار گذاشته شد، اما اهداف اصلی آن همچنان پابرجا ماند. در واقع، این اهداف در قالب مفاهیم جدیدی مثل «گردش دوگانه» و «توسعه با کیفیت بالا» ادامه پیدا کردند و به تدریج در عمق استراتژی صنعتی چین جای گرفتند.
مطالعات صنعت مدیریت ثروت نشان میدهد زنان اعتماد به نفس کافی در زمینه امور مالی ندارند و در نتیجه گفته میشود احتمال ورود زنان به حوزه سرمایهگذاری در مقایسه با مردان کمتر است.
در سالهای اخیر، اقتصاد ایران با چهار بحران سنگین و همپوشان مواجه شده است: تحریمهای گسترده، پاندمی جهانی کرونا، بحران مزمن آب و جنگ ترکیبی اخیر که فراتر از نبرد نظامی، حوزههای رسانه، روان عمومی، انرژی و نظام بانکی را نیز تحتتاثیر قرار داده است.
رویکردهای قدیمی نمیتوانند مشکلات چندحلقهای امروزی را حل کنند. اکنون زمان تفکری جسورانه و استقبال از یک مدل اقتصادی جدید است که در آن منافع مردم، سیاره و کسب و کارها همزمان دیده شود.
برای موفقیت شغلی، یکسری الزامات مانند هوش، صداقت، مهارت، شایستگی و پشتکار وجود دارد. اما در دنیای بهشدت رقابتی همزمان با ظهور هوش مصنوعی، این موارد دیگر کافی نیست.
وقتی صحبت از رهبران کسب و کارهای بزرگ به میان میآید، ذهنمان ناخودآگاه به سمت افرادی میرود که با سر و صدای زیادی وارد صحنه سخنرانی میشوند، از دستاوردهایشان میگویند و حرفهای انگیزشی میزنند؛ با زبان بدن شق و رق و ادبیات آمیخته با اعتماد به نفس.
از آغاز جنگ روسیه و اوکراین، مدیران عامل اوکراینی با بحرانی بیسابقه روبهرو بودهاند. این گزارش ماحصل گفتوگو با ۱۵ مدیرعاملی است که از آموختههایشان در این مدت میگویند و درسهایی را برای سایر مدیران، بهویژه آنهایی که با موقعیتهای پیچیده و پیشبینیناپذیری روبهرو هستند، پیشنهاد میدهند.
مرکز پژوهشهای اتاق ایران در گزارش تحلیلی به بررسی تجارت خارجی کشور در سال گذشته، جزئیات و ویژگیهای و روند آن در سالهای گذشته پرداخته است.
مدل کسبوکار تنها بخشی از معادله است. اما در فضای متلاطم فعلی، همان بخش میتواند مرز میان سقوط و ماندگاری باشد. استارتاپهایی که روی مدلهای مقاومتری مثل B2B یا فینتک متمرکزند، با تعریف درست ارزش پیشنهادی، شفافسازی جریان درآمدی و ارائه خدمات مبتنی بر نیازهای واقعی، همچنان شانس رشد دارند.
شاخص پیش نگر مدیران خرید اقتصاد (شامخ) در اردیبهشتماه، از تداوم شرایط نااطمینانی اقتصاد در مرز رونق و رکود حکایت دارد؛ گرچه دادههای این شاخص برای بخش صنعت بر تشدید رکود و مشکلات در این بخش دلالت میکند.
فضای تحریمی و قوانین مخل تجارت، مسیر بازرگانی خارجی ایران را به سمت قاچاق منحرف کرده است. گزارش مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد که بین سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱، ارزش واردات قاچاق حدود ۳۰درصد افزایش یافته است. نکته جالب اما آن است که ارزش صادرات قاچاق نیز در همین فاصله زمانی بیش از ۲۰برابر شده؛ آماری که نتیجه مشخص سیاست ناکارآمد «پیمانسپاری ارزی» است. این یعنی خروجی تدابیر سیاستگذاران در دهه گذشته، تشویق فعالان تجاری به بازی در زمین خاکستری بوده است. در شرایطی که حکمرانی اقتصادی به جای تسهیلگری به مانعتراشی برای تجار مشغول است، بازرگانان اتوبان بدون دستانداز قاچاق را جایگزین مسیر دشوار رسمی میکنند. در دنیای امروز، زمان مهمترین کالا برای فعالان اقتصادی محسوب میشود؛ به همین دلیل بازرگانان ترجیح میدهند به جای منتظر ماندن برای اصلاح رویههای غیرقابل دفاع تجاری، ریسک قاچاق را به جان بخرند. طنز تلخ آنجاست که این روشکارآمدی و اثربخشی بیشتری داشته است.
نگاهی به آمارهای مربوط به محصول ناخالص داخلی اعلامی توسط مرکز آمار ایران نشان میدهد سرانه محصول ناخالص داخلی کشور در سال ۱۴۰۳، حدود ۵۰درصد سرانه محصول ناخالص داخلی کشور در سال ۱۳۵۵ است. علت اینکه این مقایسه مابین سال ۱۴۰۳ و ۱۳۵۵ انجام شده، این است که سال ۱۳۵۵، بالاترین درآمد سرانه در تاریخ معاصر کشور را ثبت کرده است. این محاسبات بر پایه قیمتهای ثابت سال ۱۴۰۰ انجام شده است.
در سالهای اخیر، رویکرد مدیریت منابع انسانی از «مدیریت کارکنان» به «تجربه کارکنان» تغییر یافته است. در این نگاه نوین، سازمانها به جای تمرکز صرف بر فرآیندها (مانند جذب، آموزش یا ارزیابی عملکرد)، به ساختن تجربهای معنادار، لذتبخش و ارزشآفرین برای کارکنان در تمام طول چرخه عمر شغلی آنها میپردازند.
صادرات غیرنفتی ایران در دوماهه نخست سال جاری به میزان ۲۴میلیون و ۶۲۲هزار تن و به ارزش ۸میلیارد و ۲۴۱میلیون دلار رسیده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته، در حدود ۰.۱ درصد رشد داشته است. اما در مقابل، ۵میلیون و ۹۲۱هزار تن کالا به ارزش ۸میلیارد و ۴۷۱میلیون دلار وارد کشور شده است که به لحاظ وزن ۱.۱۶درصد افزایش و به لحاظ ارزش ۷.۸درصد کاهش داشته است.
زمانی استارتآپهای میلیارد دلاری(یونیکورنها) به ندرت وجود داشتند، اما با افزایش بودجه سرمایهگذاری خطرپذیر و شتاب گرفتن نوآوریهای فناوری در صنایع مختلف، به میزان فزایندهای رایج شدهاند.
امروزه ایران با یکی از تعیینکنندهترین چالشهای زیرساختی خود در دهههای اخیر روبهرو است که ابعاد آن بسیار فراتر از قطعیهای معمولی برق عمل میکند.
علم مدیریت از همان ابتدای شکلگیری، بسیاری از ایدهها و بینشهای خود را از رشتههای دیگری مانند استراتژی نظامی، روانشناسی و فلسفه قرض گرفته است.
بر اساس اعلام مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در سال ۱۴۰۳، با کاهش بیش از ۰.۵واحد درصدی به ۷.۶درصد رسید. این کاهش نرخ بیکاری اما الزاما نشانهای از بهبود وضعیت بازار کار کشور نیست؛ زیرا نرخ مشارکت اقتصادی نیز در سال گذشته ۰.۳واحد درصد کاهش یافت. نرخ مشارکت اقتصادی بیانگر آن است که چه درصدی از جمعیت در سن کار (۱۵سال به بالا) شاغل هستند یا به دنبال کار میگردند. بازار کار کشور در سال ۱۴۰۳، شاهد افزایش حدود ۸۰۰ هزار نفری جمعیت بالای ۱۵سال بود. اما اقتصاد ایران در این سال تنها حدود ۳۰۰هزار شغل جدید ایجاد کرد. نگرانکنندهتر اینکه بر اساس آمار اعلامشده، بیش از ۷۵درصد از تازه واردان به بازار کار، به جمعیت جویایکار کشور ملحق نشدند. این شواهد به روشنی بیان میکند که تاکید صرف بر نرخ بیکاری و عدم توجه به نرخ مشارکت اقتصادی میتواند تا چه حد فریبدهنده باشد. کارشناسان سه عامل اصلی پایین بودن نرخ مشارکت اقتصادی را نبود فرصتهای شغلی مناسب، افزایش سن ورود به بازار کار و پایین بودن سطح دستمزدها میدانند.
بخش معدن ایران از دیرباز بهدلیل مسائلی نظیر کمبودهای ارزی، سیاست خودکفایی و تنگنای تحریم از دسترسی به ماشینآلات روز محروم مانده است. این موضوع تا حدی است که عمر ماشینآلات معدنی کشور بهطور میانگین بیش از ۲۰سال است و همین عامل سبب کاهش بهرهوری و افت مقیاس تولید شده است.
ایران بهازای انتشار یکمیلیون تن دیاکسیدکربن، تنها ۵۶۶میلیون دلار کالا و خدمات تولید میکند. این رقم، پایینترین «بهرهوری کربن» در میان ۲۰ کشور منطقه است. کشورهای همسایه با سرمایهگذاری در فناوریهای نو و انرژی پاک، بازده اقتصادی خود را افزایش دادهاند؛ اما ایران در چرخهای از آلودگی زیست محیطی، فرسودگی صنعتی و کارآیی پایین گرفتار شده است؛ مسیری که در صورت عدم تغییر، آینده توسعه پایدار کشور را با تهدیدی جدی مواجه میکند.
گوگل در سال ۲۰۰۸، پروژه «اکسیژن» را که یک طرح پژوهشی چندساله بود آغاز کرد. در این پروژه، دادههای هزاران نیروی کار بررسی شد تا ویژگیهای مدیران «بسیار موثر» را شناسایی کنند.
در بین انبوهی از بازیگران جهانی در رشتهفعالیتهای صنعتی، تنها شمار کوچکی از بلیت طلایی سفر به آینده برخوردارند. گزارش اخیر موسسه مشاوران بوستون با بررسی بیش از ۲۰۰۰ شرکت و ۳۵ رشته فعالیت، ۱۰صنعت برتر جهان در سال۲۰۲۵ را معرفی کرده و به آینده تولید در پنج قاره پرداخته است. طبق این گزارش، در این سال آسیا-اقیانوسیه با اختلاف، برترین عملکرد را در بخش صنعت به ثبت رسانده، درحالیکه جهان شاهد افول صنعتی قاره سبز است.
شاخصهای جهانی که آزادی اقتصادی را میسنجند، وضعیت آزادی اقتصادی را با چهار شاخص کلی مربوط به اندازه دولت، حاکمیت قانون، باز بودن بازارها و کارآیی قانونگذاری ارزیابی میکنند. در میان این چهار حوزه، وضعیت ایران از منظر اندازه نسبی مخارج دولت به اقتصاد کشور، از میانگین کشورهای جهان پایینتر است؛ بااینحال، وضعیت نامطلوب کشور در شاخصهای مربوط به حاکمیت قانون، باز بودن بازارها و کارآیی مقررات باعث شده است کشور از منظر آزادی اقتصادی، جایگاهی نزدیک به قعر جدول را در میان کشورهای جهان کسب کند. این وضعیت در حالی است که کشورهای دیگر منطقه همچون عربستان، امارات، عمان، بحرین و قطر در این شاخصها، جایگاه بسیار بهتری را در مقایسه با ایران کسب کردهاند. باید در نظر گرفت که منظور از مخارج دولت در این محاسبات، تنها مخارج مستقیم نهادهای دولتی است و نهادهای موسوم به خصولتی و شبهدولتی در این محاسبات مورد بررسی قرار نگرفتهاند.