بررسی راهکارهای طرح تمرکززدایی تجارت ایران از بنادر جنوبی در قالب توسعه ظرفیت شرق کشور
اصلاح چالشهای مالیاتی و فعالسازی ظرفیت بناهای تاریخی؛ از اقتضائات تقویت گردشگری خراسان رضوی
تعلیق تقدم ثبت سفارش بر قبض انبار تا پایان شهریور تمدید شد
ثبتسفارشهای صادراتی ۱۴۰۳ مشمول عدم کنترل سهمیه ارزی شدند
لزوم بهرهگیری از ابزارهای نوین تامین مالی برای تقویت زنجیره تولید و صادرات
تاکید بر انسجام ملی، مردمیسازی خدمترسانی و تحول در مسئولیت اجتماعی بنگاهها
پایان خرید اسکناس ارز توسط بانک مرکزی؛ بازار کاملاً توافقی شد
تاکید بخش خصوصی بر شفافسازی تعهدات ارزی و اصلاح رویههای صادراتی
جمال محمدولی سامانی ـ عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس // بحران آب در ایران دیگر صرفا یک مساله اقلیمی یا فنی نیست، بلکه به نقطهای رسیده که به موضوعی ساختاری در حکمرانی منابع طبیعی تبدیل شده است. تداوم برداشت بیش از ظرفیت تجدیدپذیر، افت مداوم سفرههای زیرزمینی، تخریب محیطزیست آبی و کاهش کیفیت منابع، همگی نشان میدهد که ادامه مسیر گذشته نهتنها امکانپذیر نیست بلکه میتواند به فروپاشی اقتصادی و اجتماعی برخی حوضههای آبریز منجر شود.
افزایش پایداری زیستمحیطی-اجتماعی در دورانی که جهان به سمت اقتصاد چرخشی میرود، نیازمند توانایی شرکتها برای ردگیری محصولات و مواد تولیدی، مصرفی و بازیافتیشان است. با این حال، صنایع بسیاری برای کسب این آگاهی و شفافیت دادهها مشکل دارند. در این میان، ۱۳استارتآپ نوآور، راهکارهایی برای حل این چالش و ردیابی محصولات و مواد شرکتها در صنایع مختلفی مانند پلاستیک، مد و کشاورزی ارائه کردهاند.
با افزایش توجه جهان به پیامدهای روزافزون تغییرات اقلیمی و تحلیل منابع طبیعی، کسبوکارهای کوچک تا سازمانهای بزرگ از هر صنعتی به دنبال اقداماتی به سمت آیندهای سبزتر میگردند. این مقاله، استراتژیهایی متناسب با کسبوکارهای گوشه (بخشی از یک بازار بزرگتر که به واسطه نیازها، اولویتها یا یک هویت منحصر به فرد شناخته میشود) ارائه میکند که از آنها کسبوکارهایی سبزتر و نوآورتر میسازد.
اگر پایداری یکی از اصول تامین یک شرکت باشد، منجر به کاهش هزینهها، بهبود وجهه اجتماعی و رابطه با ذینفعان میشود. یک پژوهش جدید نشان میدهد که چنین موضوعی مورد توجه شرکتها قرار گرفته است. در حقیقت، در سال جاری پایداری یکی از اولویتهای اساسی در ۷۱درصد از برنامههای تامین و تدارکات شرکتها است؛ رقمی که افزایشی ۱۳درصدی نسبت به سال۲۰۲۱ را نشان میدهد. نهادینه ساختن پایداری در شیوه تامین و همکاری با حلقههای زنجیره تامین نیازمند سیاست و معیارهای دقیقی است. بهعنوان مثال ممکن است تعهد تامینکنندگان به استانداردهای زیستمحیطی یا استفاده از مواد اولیه پایدار مورد توجه باشد.
اهداف و استراتژیهای خاص کسبوکارها، اغلب نیازمند آموزش و ارتقای مهارت کارکنان است. تصمیم به آموزشهای جدید در بیشتر مواقع نیز در سطح مدیریتی گرفته میشود و باید کارکنان را تشویق به مشارکت کرد. با این حال، گسترش دغدغههای اجتماعی و زیستمحیطی باعث شده که در بسیاری از کسبوکارها، خود کارکنان تشنه یادگیری مهارتهای پایداری و کسبوکار «سبز» باشند.
پایداری، به عنوان یک مطالبه اجتماعی از کسب و کارها دیده میشود. کسب و کارهای پایدار نیز آن دسته از کسب و کارهایی تلقی میشوند که چنان به مسوولیتهای اجتماعی و زیستمحیطی خود پایبند هستند که از برخی منافع اقتصادی خود چشمپوشی میکنند. با این حال، پژوهش جدیدی از شرکت فناوری IBM نشان داده است که نه تنها برای تعهدهای اجتماعی و زیستمحیطی نیازی به فدا کردن منافع اقتصادی نیست، بلکه میتواند خودش نیز یک استراتژی اقتصادی باشد.
دکتر ارغوان فرزین معتمد، پژوهشگر اقتصاد مسوولیت اجتماعی شرکتها Corporate Social Responsibility (CSR)i، یکی از مباحثی است که بهویژه در سالهای اخیر بسیار مورد توجه بوده است. هرچند تعاریف متعددی برای مسوولیت اجتماعی شرکتها وجود دارد، آنچه میخواهد بر آن تاکید کند، ریشههای اقتصادی نهفته در ارتباطات و رفتارهای اجتماعی است که توجه به مسوولیت اجتماعی و مسوولیت اجتماعی شرکتها یا بنگاهها را حائز اهمیت میکند.
تغییرات اقلیمی و شدت گرفتن پدیدههای آبوهوایی، هماینک نیز میزان برداشت محصولات کشاورزی را کاهش داده و به کمبود منابع آبی منجر شده است. این وضعیت همچنین میتواند فعالیت زنجیرههای تامین را مختل کند و قیمت مواد اولیه را افزایش دهد. بدون یک سیاره سالم، نمیتوان کسبوکاری سالم داشت. حرکت به سمت پایداری محیطزیست، به کسبوکارها فرصتی میدهد تا به ریشههای تغییرات اقلیمی رسیدگی کنند و همزمان با افزایش تابآوری و انعطافپذیری خود، توانایی رشد رقابتیشان را افزایش دهند.