گردشگری ایران سالهاست با ظرفیتهایی بزرگ و موانعی جدی در کنار یکدیگر روبهروست. از یکسو، تنوع کمنظیر جاذبههای تاریخی، فرهنگی، طبیعی و زیارتی، امکان حضور پُررنگتر ایران در بازار گردشگری منطقه و جهان را فراهم میکند و از سوی دیگر، محدودیتهای ناشی از تحریمها، دشواری نقلوانتقال مالی، ضعف برخی زیرساختهای حملونقل بینالمللی و محدودشدن دسترسی به بازارهای هدف، فعالیت در این بخش را دشوارتر کرده است.
ادامه مسیر با همان ابزارها و شیوههای گذشته، پاسخگوی این شرایط نیست. گردشگری امروز بیش از هر زمان به انعطاف، سرعت، شناخت دقیق بازار و توانایی تطبیق با تغییرات نیاز دارد. بخش قابلتوجهی از این ظرفیت را فناوریهای دیجیتال و هوش مصنوعی در اختیار ما قرار میدهند.
کاربرد این فناوریها تنها به معرفی مقصد یا تبلیغات اینترنتی محدود نمیشود. تحلیل رفتار گردشگران، شناسایی بازارهای تازه، پیشبینی تقاضا، مدیریت بهتر ظرفیت مقصدها، شخصیسازی خدمات و کاهش هزینههای عملیاتی، بخشی از تحولاتی است که میتواند مستقیماً بر عملکرد بنگاههای گردشگری اثر بگذارد.
برای کسبوکارهای ایرانی، این موضوع اهمیت مضاعفی دارد. بسیاری از فعالان این حوزه در شرایطی رقابت میکنند که دسترسی آنها به برخی ابزارهای مالی، بازارهای بینالمللی و کانالهای سنتی بازاریابی محدود شده است. فناوری، اگر درست به کار گرفته شود، میتواند بخشی از این فاصله را جبران کند و امکان ارتباط مستقیمتر با گردشگر و بازار هدف را فراهم آورد.
با این همه، گردشگری دیجیتال را نمیتوان به خرید چند نرمافزار یا استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تقلیل داد. مسئله اصلی، ایجاد بستر مناسب برای استفاده از این ظرفیتهاست؛ از زیرساخت و دسترسی به داده گرفته تا آموزش نیروی انسانی، تامین مالی نوآوری و همراهی سیاستگذار با مدلهای تازه کسبوکار.
بخش خصوصی نیز در این میان مسئولیت روشنی دارد. بنگاههای گردشگری باید نسبت خود را با تحولات فناورانه بازتعریف کنند و در کنار تجربه و شناخت بازار، از داده و ابزارهای هوشمند نیز در تصمیمگیریهای خود بهره ببرند. در مقابل، از دولت انتظار میرود موانع مقرراتی را کاهش دهد و امکان فعالیت، نوآوری و سرمایهگذاری را تسهیل کند.
امروز گردشگر علاوه بر جاذبههای مقصد، به کیفیت تجربه، سهولت برنامهریزی سفر، دسترسی سریع به خدمات، امکان پرداخت، اطلاعات دقیق و پاسخگویی هوشمند نیز توجه دارد. کشوری که در این بخشها عقب بماند، حتی با برخورداری از جاذبههای فراوان، بخشی از فرصتهای بازار را از دست خواهد داد.
روز جهانی گردشگری فرصتی است برای اینکه این واقعیت را جدیتر ببینیم. آینده این صنعت در ایران، فقط به آنچه از گذشته به ارث بردهایم وابسته نیست؛ به اندازه آمادگی ما برای شناخت تغییرات و استفاده هوشمندانه از ابزارهای جدید نیز بستگی دارد.
امید آن است که با همکاری نزدیکتر دولت، بخش خصوصی، دانشگاهها و شرکتهای دانشبنیان، زمینه برای گردشگری توانمندتر، رقابتیتر و متناسب با مقتضیات روز فراهم شود.
ثبت دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰