احیای صنعت گردشگری با خروج از بنبست مالی و استفاده از صندوقهای سرمایهگذاری
۴۰ درصد از کیک اقتصاد زیر وزن نقدینگی / نسبت نقدینگی به GDP کاهش یافت، اما خطر پولی از بین نرفت
تقویم نمایشگاههای بینالمللی روسیه در سال ۲۰۲۶ منتشر شد
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در تاجیکستان
توسعه معادن فدای کسری بودجه شده است/ ایران رتبه چهارم صادرات سنگ جهان را به ترکیه واگذار کرد
دهمین دوره نمایشگاه کشاورزی آفریقا (AAE2026) در شهریور ماه برگزار میشود
مداخله کوچک برای سرمایهگذاری بزرگ
واردات کالاهای اساسی تا پایان شهریور آزاد شد
پیشبینیهای اقتصادی، پیش از بروز ناآرامیهای دیماه و قطعی اینترنت، رشد منفی را برای سال۱۴۰۴ تخمین میزدند؛ با این حال به نظر میرسد اکنون افق رشد اقتصادی ۱۴۰۴، کاهشیتر از قبل شده است. در ماههای پایانی سال ۱۴۰۴، سه تهدید وضعیت رشد اقتصادی را تحتتاثیر خود قرار داده است: قطعی اینترنت، نااطمینانیهای سیاسی و خارجی و انفعال تقاضا در جامعه. قطعی ۲۰روزه اینترنت در جریان ناآرامیها ضربه شدیدی به اقتصاد دیجیتال زد. پژوهشهای بینالمللی نیز نشان میدهد قطع اینترنت میتواند در کوتاهمدت تا حدود ۲۵درصد از حجم فعالیتهای اقتصادی بکاهد. از سوی دیگر، ابهام در سیاست خارجی و احتمال تشدید محدودیتهای تجارت ایران با شرکا، باعث سردرگمی بنگاهها شده است. همچنین فشار روانی و اقتصادی پس از ناآرامیها نیز، موجب کاهش مصرف خانوارها شده و تقاضای موثر را پایین آورده است. همزمانی این سه عامل، چشمانداز رشد و بازار کار را مبهم کرده است. با این حال، گشایشها در سیاست خارجی و ثبات ارزی ممکن است این افق را تا حدودی تغییر دهد.
رهبران سازمانی و مدیران از دیرباز به تکنولوژی به چشم ابزار یا قابلیتی مینگریستند که میتوانست روند انجام امور را کارآمدتر کند، اما ماهیت کار را تغییر نمیداد. به عنوان نمونه، ایمیل صرفا امکان ارتباط سریعتر را فراهم میکند، یا سیستم مدیریت زنجیره تامین (SCM)، هزینههای این زنجیره را کاهش داده، چرخههای تحویل را کوتاه کرده و ارسال سریع و دقیق محصولات به مشتریان را تضمین میکند، اما هرچه میگذرد این دیدگاه بیشتر از گذشته منسوخ میشود. بهخصوص در سالهای اخیر که نقش تکنولوژی در شکلدهی سازمانها دستخوش تغییرات انقلابی شده است.
نیما پروین ـ تحلیلگر کسبوکار // قطع اینترنت در روزهای اخیر، نشانهای از یک نگرش است و حکایت از بحران عمیقی دارد که به هسته اصلی ظرفیتهای رشد اقتصادی ایران آسیب رسانده است. در شرایطی که اقتصاد کشور با چالشهای متعددی از جمله رکود مزمن، نرخ بالای بیکاری و محدودیتهای خارجی دستوپنجه نرم میکند، این قطع ارتباط با جهان، ضربه ناگهانی و ویرانگری به اقتصاد دیجیتال وارد کرده است؛ از معدود صنایعی که در سالهای اخیر توانسته رشد و نوآوری را در کشور رقم بزند. این آسیب به اقتصاد دیجیتال محدود نشده و سراسر بخش خدمات در اقتصاد را نیز به طور مستقیم و غیرمستقیم تحتتاثیر منفی قرار میدهد.
مایکل اسپنس ـ برنده نوبل اقتصاد // پیمایشها نشان میدهد که جمعیت اقتصادهای نوظهور نهتنها بهخوبی از فرصتهای ناشی از هوش مصنوعی آگاهاند، بلکه نسبت به همتایان خود در اقتصادهای پیشرفته، به این فناوری خوشبینی بیشتری دارند. این کشورها شاید در ساخت مدلهای هوش مصنوعی پیشگام نباشند، اما میتوانند از این فناوری برای پیشبرد اهداف توسعه اقتصادی و اجتماعی خود بهره بگیرند.
بخش تولید، بهعنوان عنصر اساسی اقتصاد جهانی، صنایع مختلفی مانند کالاهای مصرفی، الکترونیک، خودرو، انرژی و خدمات درمانی را دربرمیگیرد. این بخش به دلیل گستردگی و اثرات جهانی، نقش مهمی در صادرات، نوآوری و رشد بهرهوری ایفا میکند و به توسعه اقتصادی در سراسر جهان دامن میزند.
دو دهه پیش یک انقلاب دیجیتالی، زندگی و معیشت میلیونها نفر ساکن کره زمین را متحول کرد؛ اتفاقی همزمان با فراگیری گوشیهای موبایل در سراسر جنوب صحرای آفریقا، منطقهای که تنها بخش کوچکی از جمعیت آن تلفن ثابت یا حسابهای بانکی داشتند، بالاخره توانسته بود از انحصارات و زیرساختهای تلفنهای قدیمی عبور کند. گوشیهای موبایل به کشاورزان امکان دریافت مشاوره درباره آفات و وضعیت آبوهوا را دادند و افرادی که به خدمات بانکی دسترسی نداشتند از طریق همین موبایلها توانستند از خدمات ارسال و دریافت پول بهره ببرند. حالا هوش مصنوعی نوید میدهد که برای افزایش بهرهوری و کمک به کشورهای فقیرتر در مسیر غلبه بر محدودیتهایی از جمله کمبود معلمان و پزشکان ماهر، نیروی قدرتمندتری هم باشد. با این وجود در شرایطی که انقلاب هوش مصنوعی فرصتهای جدید و جالبی را ایجاد میکند، کشورهای فقیر آفریقایی همچنان از این تحولات عقب میمانند.
بانک جهانی با بیان این که ایران از نظر شاخص دولت الکترونیک در میان ۲۱۷ کشور و منطقه خودمختار در رتبه ۷۳ قرار گرفته اعلام کرد استفاده مردم ایران از اینترنت بالاتر از متوسط جهان و خاورمیانه است.
اینترنت ایران دیگر با قطع و اختلال عجین شده است؛ خاصه در سالهای اخیر که فیلترینگ و مسدودسازیهای گسترده هم به این مشکلات اضافه شدهاند تا اینترنت باکیفیت برای کاربران ایرانی شبیه به یک رویای دستنیافتنی باشد. تداوم این اختلالها رکوردهای تازهای را به ارمغان آوردهاند که البته نه برای زیست مجازی کاربران و نه اقتصاد کشور، چندان شیرین و خوشایند نیستند. محدودیتها و اختلالات اینترنتی که تا نیمه سال میلادی گذشته با تحمیل ضرر ۵.۷ میلیون دلاری، ایران را به رتبه دهمین کشور متضرر جهان از این نظر رسانده بودند؛ حالا تا پایان سال۲۰۲۳ با ضرر اقتصادی ۹۲۰.۳میلیون دلاری، ایران را به رتبه سومین کشور جهان در این رتبهبندی رساندهاند.
گزارش دوم «انجمن تجارت الکترونیک تهران» در مورد وضعیت کیفیت اینترنت در ایران منتشر شد و این گزارش نیز مانند گزارش اول (که در تابستان امسال منتشر شده) نشان میدهد اینترنت در ایران پر اختلال، محدود و کند است.
گزارش سالانه مرکز توسعه تجارت الکترونیک نشان میدهد صنعت تجارت الکترونیک ایران در سال گذشته رشد ۱۴درصدی داشته است. این در حالی است که تجارت الکترونیک در دنیا در سال گذشته میلادی رشد ۲۱درصدی را تجربه کرد. در واقع عدم توسعه کافی زیرساختها که درصدی از آن اینترنت باکیفیت است، روند رشد تجارت الکترونیک کشور را کند کرده است.
در سالهای اخیر شاخص کیفیت زندگی دیجیتال هم به معیارهای سنجش رفاه در جوامع مدرن تبدیل شده است و نشان از توسعهیافتگی آنها دارد. شرکت مشهور «سرفشارک» (Surfshark) به بررسی کیفیت رفاه دیجیتال در ۱۱۰کشور پرداخته است. در حال حاضر دانمارک جایگاه اول این رتبهبندی را در اختیار دارد. در این رتبهبندی ایران، هشتادوسوم است.