بن‌بست تجارت دستوری

آنچه باعث افزایش مراودات اقتصادی کشور با جهان می‌شود تنها قراردادهای راهبردی با کشورهای بزرگ نیست، بلکه آماده‌سازی زمینه‌ها برای رشد و گسترش یک بخش خصوصی قدرتمند است. ایران در تلاش برای گسترش روابط اقتصادی با چند کشور، قراردادهای راهبردی متعددی امضا کرده است، اما مطابق آمارها و شواهد این همکاری‌ها هنوز نتوانسته‌اند به تقویت قابل‌توجه اقتصاد کشور منجر شوند. برخلاف ایران، کشورهای همسایه مانند ترکیه، امارات و اخیرا عربستان با تمرکز بر بخش خصوصی قوی و تجارت چندجانبه با شرق و غرب توانسته‌اند مبادلات تجاری گسترده‌ای حتی بدون قراردادهای راهبردی داشته باشند. به گفته اقتصاددانان، برای بهبود جایگاه کشور در تجارت بین‌المللی، ایران باید به جای اتکا بر سیاست‌های دستوری در حوزه تجارت، به تقویت بخش خصوصی، تنش‌زدایی با جهان، رعایت استانداردهای بین‌المللی و رفع تحریم‌ها بپردازد. سیاست‌های فعلی مانند تجارت با کشورهای محدود و با دستور دولت، به تنهایی نمی‌توانند رشد اقتصادی پایدار ۸درصدی را تضمین کنند و باید جای خود را به راه‌حل‌های واقع‌گرایانه‌تر برای توسعه اقتصادی بدهند.