اختلال اینترنت، ترانزیت کالا را زمین‌گیر کرده است

به گزارش روابط عمومی اتاق مشهد، «محمود امتی» در گفت‌وگو با خبرنگار ما اظهار کرد: بخش عمده‌ای از فرآیند دریافت، تبادل و تأیید اسناد و مدارک در حوزه ترانزیت کالا ناگزیر به‌صورت الکترونیکی و از طریق ایمیل و سامانه‌های آنلاین انجام می‌شود و در چنین شرایطی، قطعی و اختلال اینترنت تأثیر مستقیم، جدی و گسترده‌ای بر زنجیره ترانزیت و حمل‌ونقل بین‌المللی کشور بر جای گذاشته است.

وی خاطرنشان کرد: امروزه بخش قابل توجهی از عملیات حوزه ترانزیت و حمل‌ونقل بین‌المللی، از جمله تبادل و تایید اسناد حمل، دریافت مجوزها، هماهنگی برای تحویل کانتینر، ارتباط با نمایندگان و کارگزاران خارجی، رهگیری لحظه‌ای محموله‌ها، صدور و اصلاح بارنامه‌ها و همچنین تعامل مستمر با گمرکات، سازمان بنادر، خطوط حمل‌ونقل و شرکت‌های کشتیرانی، به‌طور کامل به بسترهای آنلاین وابسته است و هرگونه اختلال در دسترسی پایدار به اینترنت، این چرخه را با وقفه و ناهماهنگی جدی مواجه می‌کند.

عضو هیات رئیسه اتاق بازرگانی خراسان رضوی افزود: در نتیجه قطعی اینترنت و اختلالات به وجود آمده در این حیطه، عملیات شرکت‌های حمل‌ونقل با کندی شدید روبه‌رو شده، احتمال بروز خطاهای انسانی افزایش یافته و ارسال و دریافت اطلاعات و اسناد حیاتی با تاخیر یا حتی توقف مواجه شده است. این موضوع، علاوه بر کاهش محسوس بهره‌وری شرکت‌ها، موجب افزایش هزینه‌های عملیاتی، تاخیر در ترخیص و تحویل کالا، ایجاد نارضایتی در میان شرکای خارجی و در برخی موارد، وارد شدن خسارات مالی و اعتباری به فعالان این حوزه شده است.

امتی تصریح کرد: در این مدت، نگرانی و دغدغه در میان تجار و صاحبان کالا که محموله‌های آن‌ها در مسیر حمل‌ونقل و ترانزیت قرار دارد، به‌طور محسوسی افزایش یافته است. برخی از فعالان اقتصادی ناچار شده‌اند فعالیت‌های خود را متوقف کرده و منتظر بازگشت شرایط ارتباطی به وضعیت عادی بمانند. در همین حال، بسیاری از شرکت‌های حمل‌ونقل و ترانزیتی با خسارات مستقیم و غیرمستقیم قابل توجهی مواجه شده‌اند؛ از جمله تحمیل جریمه‌های ناشی از تاخیر، دموراژ کانتینر، خواب سرمایه، افزایش هزینه‌های انبارداری، کاهش یا از دست رفتن اعتماد شرکای خارجی و حتی لغو برخی قراردادهای تجاری.

وی یادآور شد: در چنین شرایطی، شرکت‌ها ناگزیر بخشی از فرآیندهای خود را به‌صورت دستی، تلفنی یا از طریق واسطه‌ها انجام داده‌اند که این روش‌ها، علاوه بر افزایش هزینه‌ها، زمان‌بر و کم‌کارآمد بوده است. همچنین، مراودات بین‌المللی به‌شدت دچار اختلال شده؛ چرا که شرکای خارجی انتظار پاسخ‌گویی سریع و ارتباطی پایدار دارند و در نبود دسترسی موثر به اینترنت، هماهنگی‌ها با دشواری‌های جدی مواجه شده است.