رشد فرهنگ سازمان در جنگ و صلح

جمله مشهور «پیتر دراکر»، درباره فرهنگ سازمانی (فرهنگ استراتژی را به عنوان صبحانه می‌خورد) به روشنی اهمیت بی‌بدیل فرهنگ را در هدایت موفقیت شرکت‌ها نشان می‌دهد. اما زمانی که یک شرکت از «دوران صلح» - یعنی زمان‌های رشد و ثبات کسب و کار - به سوی «دوران جنگ» - یعنی دوره‌های بحران و تلاش کسب و کارها برای بقا - گام برمی‌دارد، چه بر سر این فرهنگ می‌آید؟ رهبران سازمانی چگونه می‌توانند اطمینان حاصل کنند که فرهنگ سازمانی آنها مقاوم باقی مانده و حتی در شرایط بیرونی دشوار رشد می‌کند؟