روز ملی زعفران باید به فرصتی برای توسعه اقتصاد این محصول تبدیل شود

عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی با اشاره به اهمیت برگزاری جشنواره روز ملی زعفران، گفت: این مناسبت باید فرصتی برای ارتقاء جایگاه زعفران ایران در سطح ملی، منطقه‌ای و جهانی و توجه به تکمیل زنجیره ارزش این محصول استراتژیک باشد؛ زنجیره‌ای که از کشاورز و تولیدکننده آغاز می‌شود و تا فرآوری، بسته‌بندی، بازاریابی، صادرات و مصرف‌کننده نهایی ادامه پیدا می‌کند.

به گزارش روابط عمومی اتاق مشهد، «فرهاد سحرخیز» در آستانه پنجم آبان‌ماه، روز ملی زعفران، در گفت‌وگو با خبرنگار ما اظهار کرد: اگر روز ملی زعفران صرفاً به برگزاری مراسم و معرفی ظرفیت‌های تاریخی این محصول محدود شود، نمی‌توان از تمام فرصت‌های اقتصادی آن بهره‌مند شد. این مناسبت باید به بستری برای گفت‌وگو میان کشاورزان، فعالان اقتصادی، صادرکنندگان، پژوهشگران و سیاست‌گذاران تبدیل شود تا مسائل این صنعت به‌صورت جدی بررسی و برای آن‌ها راهکارهای علمی و عملی تعریف شود.

سحرخیز با تأکید بر ضرورت ترویج فرهنگ مصرف زعفران باکیفیت، اظهار کرد: حفظ اصالت محصول، حمایت از تولیدکنندگان و صادرکنندگان و معرفی توانمندی‌های این صنعت به بازارهای جهانی باید از جمله محورهای اصلی برنامه‌های مرتبط با روز ملی زعفران باشد.

وی ادامه داد: این مناسبت همچنین می‌تواند فرصتی برای جلب توجه سرمایه‌گذاران به ظرفیت‌های صنعت زعفران و توسعه بازارهای داخلی و خارجی باشد. هدف نهایی باید این باشد که روز ملی زعفران دستاوردی ماندگار برای این صنعت به همراه داشته باشد و آثار آن در توسعه بازارها، افزایش ارزش افزوده و بهبود شرایط فعالیت فعالان این حوزه نمایان شود.

زعفران ایران نیازمند ثبت جهانی و تکمیل زنجیره ارزش

عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی معتقد است زعفران ایران فراتر از یک محصول کشاورزی بوده و میراثی تاریخی است که لازم است با تکمیل زنجیره ارزش و ثبت جهانی جایگاه حقیقی خود را در سطح ملی و بین‌المللی باز یابد. زعفران صرفاً یک محصول کشاورزی نیست، بلکه بخشی از هویت تاریخی، فرهنگی و اقتصادی کشور است که ظرفیت بالایی برای ایجاد ارزش افزوده، ارزآوری و توسعه تجارت بین‌المللی دارد.

وی افزود: تولید محصولی باکیفیت به‌تنهایی برای دستیابی به جایگاه شایسته در بازارهای جهانی کافی نیست و آنچه می‌تواند این مزیت را به قدرت اقتصادی تبدیل کند، رفع موانع تجاری و تکمیل زنجیره ارزش زعفران به عنوان یک محصول استراتژیک، از مرزعه تا صادرات است که می‌تواند به گسترش بازار این محصول بینجامد.

سحرخیز تصریح کرد: در این راستا باید از نگاه سنتی به زعفران و فروش فله‌ای آن فاصله بگیریم و با ثبت جهانی زعفران ایران این محصول ملی را با هویت مشخص، کیفیت قابل ردیابی و ارزش افزوده بالا تبدیل کنیم. بدیهی است اگر زعفران ایران با نام و اعتبار خود در بازارهای جهانی عرضه شود سهم بیشتری از ارزش نهایی محصول نصیب کلیه زنجیره ارزش از کشاورز تا صادرکننده خواهد شد و همه از آن نفع خواهند برد.

وی یادآور شد: با این حال باید توجه کرد که ثبت جهانی به تنهایی نمی‌تواند برند ملی زعفران ایران را شکل داده و آن را حفظ کند، بلکه باید کیفیت، اصالت و اعتبار این محصول در بازارهای داخلی و بین‌المللی به‌صورت مستمر تضمین شود و مصرف‌کننده بتواند با اطمینان از منشأ و کیفیت محصول، آن را انتخاب کند.

سحرخیز خاطرنشان کرد: همچنین، در این راستا باید موانع و مشکلات اقتصادی و تجاری موجود بر سر راه فرآوری و صادرات زعفران از جمله ارزش‌گذاری غیر واقعی، تعهدات ارزی و مقررات دست‌وپاگیر صادراتی برچیده شود تا تجار و فعالان اقتصادی بتوانند با موانع کمتری از این محصول ملی در بازارهای جهانی پاسداری کنند.

پیوند میراث تاریخی زعفران با دانش و نوآوری

عضو هیات نمایندگان اتاق خراسان رضوی، تبدیل میراث تاریخی زعفران به سرمایه‌ای برای رشد اقتصادی کشور را مستلزم پیوند این پیشینه با دانش، نوآوری و نیازهای بازارهای جهانی دانست و گفت: سابقه تاریخی و کیفیت زعفران ایران مزیتی ارزشمند است، اما برای بهره‌برداری اقتصادی از آن باید بتوانیم این مزیت را به محصولی رقابت‌پذیر و دارای هویت تجاری تبدیل کنیم.

وی افزود: سرمایه‌گذاری در فرآوری، بسته‌بندی، تحقیق و توسعه، استانداردسازی و بازاریابی بین‌المللی در این مسیر اهمیت زیادی دارد. همچنین باید کاربردهای متنوع زعفران در صنایع غذایی و دیگر حوزه‌های دارای ظرفیت را بررسی کنیم و به‌جای تمرکز صرف بر فروش ماده خام، به توسعه محصولات جدید و ایجاد ارزش افزوده بیشتر بیندیشیم.

سحرخیز با تأکید بر اهمیت پایداری تولید و تقویت ارتباط میان کشاورزان و بنگاه‌های اقتصادی، تصریح کرد: کیفیت زعفران باید از مزرعه تا بازار حفظ شود و اصالت آن برای مصرف‌کننده قابل اطمینان باشد. همچنین ضروری است برای توزیع متوازن‌تر منافع اقتصادی در زنجیره تولید و تجارت این محصول تلاش شود.

وی اضافه کرد: میراث تاریخی زمانی به سرمایه اقتصادی تبدیل می‌شود که بتوانیم آن را در قالب برندی معتبر، محصولی متمایز و تجربه‌ای قابل اعتماد به مصرف‌کننده جهانی معرفی کنیم. زعفران ایران این ظرفیت را دارد که علاوه بر حفظ جایگاه تاریخی خود، به یکی از نمادهای توانمندی اقتصادی و تجاری کشور تبدیل شود.