تولید صنعتی در محاصره ناترازیها
فشار تورمی بر تولید و ضرورت اصلاحات کلان
سرمایهگذاران ایرانی خواهان ورود به حوزه معادن و نفت افغانستان هستند
تاکید بر همکاریهای معدنی و ترانزیتی با همسایه شرقی
مدیریت مالی در عصر بلاکچین
الزامات توسعه صنعتی در سایه کمآبی
چگونه در «تله کارآمدی» نیفتیم؟
صنعت در تنگنای تورم، جنگ و نااطمینانی
عبدالله یزدانبخش، رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی
روایت فعالان اقتصادی از بحرانهای درهمتنیدهای که افق تصمیمگیری و سرمایهگذاری را در بخش تولید تنگ کرده است
فعالان معدنی میگویند کمبود سوخت، چندنرخی شدن گازوئیل و اختلال در تامین انرژی، تولید، بازار و طرحهای توسعه این بخش را با چالشی جدی مواجه کرده است
شهرام عیدیزاده ـ پژوهشگر اقتصادی
مرتضی افقه در گفتوگو با «اتاق اقتصاد»، ریشههای غیراقتصادی بحران، پیامدهای جنگ برای صنایع مادر و سناریوهای پیشروی اقتصاد ایران را تشریح کرد:
اقتصاد ایران در دوران پساجنگ، با مسئلهای فراتر از بازسازی و جبران خسارتهای واردشده به زیرساختها روبهروست. شوکهای ناشی از جنگ در حوزههایی همچون تولید، تجارت، حملونقل، تامین مالی و بازار کار نشان میدهد که آسیبهای جنگ در سطح زیرساختها متوقف نمیماند و بهسرعت در زنجیرههای اقتصادی گسترش مییابد. در چنین شرایطی، اگر بازسازی اقتصادی صرفاً به معنای جبران خسارتهای فیزیکی یا بازگرداندن واحدها به وضعیت پیشین تلقی شود، نمیتواند پاسخگوی عمق چالشهای موجود باشد. آنچه امروز بیش از گذشته اهمیت دارد، بازآرایی مسیر تصمیمگیری اقتصادی و تعریف نسبتی تازه میان دولت، بخش خصوصی و اقتصاد جهانی است. فعالان اقتصادی بر این باورند که عبور از این مرحله، نیازمند سیاستهایی هماهنگ در حوزه تجارت خارجی، ارز، تامین مالی و حمایت از تولید است؛ سیاستهایی که بتواند هم از تشدید چالشها جلوگیری کند و هم زمینه بازگشت بنگاهها به مسیر فعالیت پایدار را فراهم آورد. در این گزارش، با هدف بررسی ابعاد اقتصادی جنگ و مسیرهای ممکن برای بازسازی، با جمعی از فعالان اقتصادی و صاحبنظران حوزه تولید و تجارت گفتوگو کردهایم.
جامعه ایران در سالها و دهههای اخیر، بارها زیستن در وضعیتهای دشوار و فرساینده را تجربه کرده است؛ از جنگ گرفته تا تحریم و از اپیدمی تا ناآرامیهای اجتماعی. در گذر این سالها، از منظر اقتصادی، فشار فزاینده بوده و سفرههای ایرانیان مکرر کوچکتر شده است، چنانکه آمارها میگویند؛ قدرت خرید کارگران ایرانی به کمتر از یکسوم دهه گذشته رسیده است. با این وجود، تابآوری ایرانیان در مقابل مشکلات، ستودنی است. آنها فراز و فرودهای بسیاری را از سر گذراندهاند. سال گذشته اما یکی از دشوارترین ایام اخیر بود که بهارش با یک جنگ و زمستانش با جنگی دیگر، رقم خورد. در عبور از این بحرانها، حالا حرف از دوران پساجنگ و روزهای گذر از دشواریها، بازسازی و شاید تجربه یک دوره سازندگی دیگر در کشور است. توفیق دولت و حاکمیت در گذار از این دوران، به همراهی آحاد جامعه با برنامههای اجرایی و راهبردهای آینده، بستگی دارد.
مهدی فیضی ـ عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد // تمرکز شدید ساختارهای اداری، مالی و حکمرانی در تهران، سالهاست در کانون نقد کارشناسان و صاحبنظران قرار دارد؛ نقدی که دامنه آن تنها به مسئله عدالت منطقهای محدود نمیشود، بلکه ابعاد مهمتری همچون کارآمدی نظام تصمیمگیری، امنیت اقتصادی و تابآوری ملی را نیز در بر میگیرد. هرچند در مقاطع مختلف، تلاشهایی برای کاهش بار تمرکز و توزیع بخشی از زیرساختها و ظرفیتهای نهادی به دیگر نقاط کشور صورت گرفته، اما جاذبه مرکزگرایی چنان نیرومند بوده که این تلاشها یا به نتیجهای پایدار نرسیده یا در میانه راه متوقف مانده است.